Adhyaya 28

अध्यायेऽस्मिन् रामाश्वमेधवृत्तान्ते रणयज्ञसङ्कटप्रसङ्गः प्रकटते। युद्धभूमौ कश्चित् राजा हतपुत्रं दृष्ट्वा शोकविह्वलः करुणं विलपति; अन्ये पुत्रा योद्धारश्च तं शोकं त्यक्त्वा क्षात्रधर्मे स्थितिं, रणप्रवृत्तिं च बोधयन्ति। ततः सुभाहुः हनूमन्तं समभ्येति। शरवृष्टयः परस्परं नश्यन्ति, रथाः गृहीत्वा भग्नाः, हनूमता प्रहारेण राजा पतित्वा मूर्च्छां गच्छति। मूर्च्छितस्य स्वप्नदर्शने अयोध्यायां रामः देवर्ष्यप्सरोभिः वेददेहैश्च स्तूयमानः दृश्यते; तेन युद्धं दिव्यसत्तया सह सङ्घर्ष इति बोधः जायते। प्रबुद्धः स राजा पूर्वशापं स्मरति, असिताङ्गमुनिना दत्तं चोपदेशं—रामः परं ब्रह्म, सीता च चिन्मयी; तर्कमात्रेणैतदगम्यमिति। अन्ते स संयमं, प्रत्यर्पणं, रामस्य परात्परत्वस्वीकारं चाभिमुखीभवति।