Adhyaya 114

राघवः दिव्यविमाने स्थितं तेजोमयं पुरुषं स्त्रीपरिवृतं च दृष्ट्वा तस्य पुण्यहेतुं शम्भुं पप्रच्छ। तदा शिवः गौतमस्य महर्षेः आश्रमस्य अद्भुतवैभवं, यत्र तपः, यज्ञाः, पूजाविधयश्च समृद्धाः, विस्तरेण कथयति। अथ अध्यायः शैवपूजाविधानस्य संहिता इव भवति—पूजास्थलनिर्माणं, द्रव्यसंग्रहः, अभिषेकः, आवरणतत्त्वं, अष्टदल-पत्रिका, रुद्राक्षाधारणं, धूपदीपनैवेद्य-नीराजन-ताम्बूलादीनि, गीतनृत्यादीनां च उपहारत्वं निरूप्यते। नारदः, बाणः, शुक्रः, प्रह्लादः, बलिश्चादयः दानवाः सभां समागत्य पूजां कुर्वन्ति; तत्र मृत्युः-पुनर्जीवनरूपो नाट्यप्रसङ्गः, ततः वरदानप्राप्तिश्च भवति। शिव-विष्ण्वोः परस्परपूजां, दिव्यलीलां, हनूमतः परमभक्तत्वप्रशंसां च प्रकाशयन्, भस्मस्नानं, मन्त्रन्यासः, वेदिकाचित्राणि, आसनध्यानं, धारास्नानं च बाह्यकर्म-आन्तरयोगशुद्धिरूपेण उपदिशति।