Adhyaya 105

अध्यायेऽस्मिन् मुनयः सूतं पवित्रां कथां पृच्छन्ति। ततः शम्भुः रामं प्रति स्ववृत्तान्तं कथयति—कामक्रोधसमुद्भवेन कृत्याप्रादुर्भावेन सह नाट्यमिव प्रसङ्गं, लोकालोकपर्यन्तं गमनं च; तत्र तेजोमये नारायणपुरे विष्णुः स्वयमेव तौ सत्कृत्य स्वागतं करोति। तत्र रामस्य एकपत्नीव्रतं परोक्षतः परीक्ष्य प्रशंस्यते। अनन्तरं शिवः धर्मोपदेशं करोति—सूतकादिदोषे, अमावास्यायां, अपराह्णे, तिथिक्षयवृद्धौ, कुतुपकाले च श्राद्धस्य कदा स्थगनं, कदा पुनरावृत्तिः, कदा परहस्ते नियोजनं इति निर्णयः; पूजाकालस्य फलविशेषश्च निरूप्यते। ततः भस्ममाहात्म्यं विस्तरेणोच्यते—भस्मशब्दव्युत्पत्तिः, धारणस्थानानि, पापनाशकत्वं, रक्षोपयोगः, तथा धनञ्जयवंशकथा, अरुन्धती-दधीचिवृत्तान्तः, हरि-शङ्करसमागमश्च। अन्ते फलश्रुत्या श्रोतॄणां शुद्धिं शिवलोकप्राप्तिं च प्रतिजानाति।