Adhyaya 15

Verse 1

सोमशर्मोवाच । पापिनां मरणं भद्रे कीदृशैर्लक्षणैर्युतम् । तन्मे त्वं विस्तराद्ब्रूहि यदि जानासि भामिनि

सोमशर्मोवाच । पापिनां मरणं भद्रे कीदृशैर्लक्षणैर्युतम् । तन्मे त्वं विस्तरेण ब्रूहि यदि जानासि भामिनि ॥

Verse 2

सुमनोवाच । श्रूयतामभिधास्यामि तस्मात्सिद्धाच्छ्रुतं मया । पापिनां मरणे कांत यादृशं लिंगमेव च

सुमनोवाच । श्रूयतां कान्ते वक्ष्यामि तस्मात्सिद्धात् श्रुतं मया । पापिनां मरणे यल्लिङ्गं तदपि कथयामि ॥

Verse 3

महापातकिनां चैव स्थानं चेष्टां वदाम्यहम् । विण्मूत्रामेध्यसंयुक्तां भूमिं पापसमन्विताम्

महापातकिनां चैव स्थानं चेष्टां वदाम्यहम् । विण्मूत्रामेध्यसंयुक्ता भूमिः पापसमन्विता ॥

Verse 4

सतां प्राप्य सुदुष्टात्मा प्राणान्दुःखेन मुंचति । चांडालभूमिं संप्राप्य मरणं याति दुःस्थितः

सत्सङ्गमपि प्राप्य सुदुष्टात्मा दुःखेन प्राणान् मुञ्चति; चाण्डालभूमिं संप्राप्य दुःस्थितो मरणं याति।

Verse 5

गर्दभाचरितां भूमिं वेश्यागेहं समाश्रितः । कल्पपालगृहं गत्वा निधनायोपगच्छति

गर्दभाचरितां भूमिं वेश्यागेहं समाश्रितः; कल्पपालगृहं गत्वा स निधनायोपगच्छति।

Verse 6

अस्थिचर्मनखैः पूर्णमाश्रितं पापकिल्बिषैः । तां प्राप्य च स दुष्टात्मा मृत्युं याति सुनिश्चितम्

अस्थिचर्मनखैः पूर्णं पापकिल्बिषसंश्रितम्; तां प्राप्य स दुष्टात्मा मृत्युं याति सुनिश्चितम्।

Verse 7

अन्यां पापसमाचारां प्राप्य मृत्युं स गच्छति । अथ चेष्टां प्रवक्ष्यामि दूतानां तु तमिच्छताम्

अन्यां पापसमाचारां प्राप्य स मृत्युं गच्छति; अथ दूतानां तमिच्छतां चेष्टां प्रवक्ष्यामि।

Verse 8

भैरवान्दारुणान्घोरानतिकृष्णान्महोदरान् । पिंगाक्षान्पीतनीलांश्च अतिश्वेतान्महोदरान्

भैरवान् दारुणान् घोरान् अतिकृष्णान् महोदरान्; पिङ्गाक्षान् पीतनिलांश्च, अतिश्वेतान् महोदरान्।

Verse 9

अत्युच्चान्विकरालांश्च शुष्कमांसवसोपमान् । रौद्रदंष्ट्रान्करालांश्च सिंहास्यान्सर्पहस्तकान्

अत्युच्चान् विकरालांश्च शुष्कमांसवसोपमान् । रौद्रदंष्ट्रान् करालांश्च सिंहास्यान् सर्पहस्तकान् ददर्श सः ॥

Verse 10

सतान्दृष्ट्वा प्रकंपेत खिद्यते च मुहुर्मुहुः । शिवासंनादवद्घोरान्महारावान्महामते

तान् दृष्ट्वा सः प्रकम्पेत खिद्यते च मुहुर्मुहुः । शिवासंनादवद्घोरान् महारावान् महामते ॥

Verse 11

मुंचंति दूतकाः सर्वे कर्णमूले तु तस्य हि । गले पाशैः प्रबद्ध्वा ते कटिं बद्ध्वा तथोदरे

मुंचन्ति दूतकाः सर्वे कर्णमूले तु तस्य हि । गले पाशैः प्रबद्ध्वा ते कटिं बद्ध्वा तथोदरे ॥

Verse 12

समाधृष्य निपात्यंते हाहेति वदते मुहुः । म्रियमाणस्य या चेष्टा तामेवं प्रवदाम्यहम्

समाधृष्य निपात्यन्ते हाहेति वदते मुहुः । म्रियमाणस्य या चेष्टा तामेवं प्रवदाम्यहम् ॥

Verse 13

परद्रव्यापहरणं परभार्याविडंबनम् । ऋणं परस्य सर्वस्वं गृहीतं यत्तु पापिभिः

परद्रव्यापहरणं परभार्याविडम्बनम् । ऋणेन परसर्वस्वग्रहणं यच्च पापिभिः कृतम् ॥

Verse 14

पुनर्नैव प्रदत्तं हि लोभास्वादविमोहतः । अन्यदेवं महापापं कुप्रतिग्रहमेव च

पुनः प्रदत्तं वस्तु लोभास्वादविमोहात् न पुनर्देयम्। अन्यदेव महापापं कुप्रतिग्रह एव च॥

Verse 15

कंठमायांति ते सर्वे म्रियमाणस्य तस्य च । यानिकानि च पापानि पूर्वमेव कृतानि च

म्रियमाणस्य तस्य कण्ठे सर्वे कर्मसमुदयाः आयान्ति; यानि यानि पूर्वकृतानि पापानि च॥

Verse 16

आयांति कंठमूलं ते महापापस्य नान्यथा । दुःखमुत्पादयंत्येते कफबंधेन दारुणम्

ते महापापफलात् एव कण्ठमूलं यान्ति, नान्यथा। कफबन्धेन दारुणं दुःखम् एते जनयन्ति॥

Verse 17

पीडाभिर्दारुणाभिस्तु कंठो घुरघुरायते । रोदते कंपतेऽत्यर्थं मातरं पितरं पुनः

दारुणपीडाभिः कण्ठो घुरघुरायते। स रोदति, अत्यर्थं कम्पते, मातरं पितरं पुनःपुनः आह्वयति॥

Verse 18

स्मरते भ्रातरं तत्र भार्यां पुत्रान्पुनःपुनः । पुनर्विस्मरणं याति महापापेन मोहितः

तत्र स भ्रातरं भार्यां पुत्रांश्च पुनःपुनः स्मरति। महापापमोहितः पुनः विस्मरणं याति॥

Verse 19

तस्य प्राणान गच्छंति बहुपीडासमाकुलाः । पतते कंपते चैव मूर्च्छते च पुनःपुनः

तस्य प्राणाः क्षीयन्ते बहुपीडाभिराकुलाः। स पतति कम्पते चैव मूर्च्छते च पुनःपुनः॥

Verse 20

एवं पीडासमायुक्तो दुःखं भुंक्तेति मोहितः । तस्य प्राणाः सुदुःखेन महाकष्टैः प्रचालिताः

एवं पीडासमायुक्तो दुःखं भुङ्क्ते विमोहितः। तस्य प्राणाः सुदुःखेन महाकष्टैः प्रचालिताः॥

Verse 21

अपानमार्गमाश्रित्य शृणु कांत प्रयांति ते । एवं प्राणी महामुग्धो लोभमोहसमन्वितः

अपानमार्गमाश्रित्य शृणु कान्त प्रयान्ति ते। एवं प्राणी महामूढो लोभमोहसमन्वितः॥

Verse 22

नीयते यमदूतैस्तु तस्य दुःखं वदाम्यहम्

नीयते यमदूतैस्तु तस्य दुःखं वदाम्यहम्।