Adhyaya 96
Purva BhagaFourth QuarterAdhyaya 9625 Verses

The Exposition of the Index (Anukramaṇī) of the Śrīmad Bhāgavata

ब्रह्मा मरीचिं प्रति वेदव्यासकृतस्य श्रीमद्भागवतपुराणस्य संक्षिप्तामनुक्रमणीं प्रदर्शयति—तस्य ब्रह्मसम्मितत्वं, अष्टादशसहस्रश्लोकत्वं, द्वादशस्कन्धविभागं च। ततः स्कन्धेषु प्रमुखकथाः सिद्धान्ताश्च विन्यस्यन्ते—सूतसभाः, व्यास-पाण्डव-परिक्षितप्रसङ्गः; द्विविधसृष्टिः दिव्यकर्माणि; विदुर-मैत्रेयसंवादः कपिलसाङ्ख्यम्; ध्रुव-पृथु-प्राचीनबर्हिः; लोकविन्यासः नरकाजामिल-दक्षयज्ञः; वृत्र-मरुतः; प्रह्लादः वर्णाश्रमधर्मः; मन्वन्तराणि गजेन्द्रः समुद्रमन्थनं बलिः; अवताराः सूर्यचन्द्रवंशौ; कृष्णस्य व्रजलिला; मथुरा-द्वारका भूबभारहरणं निरोधः; उद्धवोपदेशः यादवक्षयः कलिलक्षणानि परिक्षितमोक्षः; वेदशाखासङ्ग्रहः मार्कण्डेयतपः सूर्यप्रादुर्भावाः सात्वतसिद्धान्तः; अन्ते पुराणगणना। उपसंहारे श्रवण-पाठ-प्रवचनकर्तॄणां फलानि, प्रौष्टपदीपूर्णिमायां सुवर्णसिंहचिह्नयुक्तग्रन्थदानविधिश्च भागवतब्राह्मणाय निर्दिश्यते।

Shlokas

Verse 1

ब्रह्मोवाच । मरीचे श्रृणु वक्ष्यामि वेदव्यासेन यत्कृतम् । श्रीमद्भागवतं नाम पुराणं ब्रह्मसम्मितम् ॥ १ ॥

ब्रह्मोवाच—मरीचे शृणु, वेदव्यासकृतं वक्ष्यामि; श्रीमद्भागवतं नाम पुराणं ब्रह्मसम्मितम्॥

Verse 2

तदष्टादशसाहस्रं कीर्तितं पापनाशनम् । सुरपादपरूपोऽयं स्कंधैर्द्वादशभिर्युतः ॥ २ ॥

तदष्टादशसाहस्रं कीर्तितं पापनाशनम्। सुरपादपरूपोऽयं स्कन्धैर्द्वादशभिर्युतः॥

Verse 3

भगवानेव विप्रेंद्र विश्वरूपीसमीरितः । तत्र तु प्रथमस्कंधे सूतर्षीणां समागमे ॥ ३ ॥

हे विप्रेन्द्र, तत्र प्रथमस्कन्धे सूतर्षीणां समागमे विश्वरूपेण स्तूयमानो भगवान् एव निरूपितः ॥

Verse 4

व्यासस्य चरितं पुण्यं पांडवानां तथैव च । परीक्षितमुपाख्यानमितीदं समुदाहृतम् ॥ ४ ॥

व्यासस्य पुण्यचरितं पाण्डवानां तथैव च । परीक्षितोपाख्यानं चेति एतदिदं सम्यक् समुदाहृतम् ॥

Verse 5

परीक्षिच्छुकसंवादे सृष्टिद्वयनिरूपणम् । ब्रह्मनारदसंवादे देवताचरितामृतम् ॥ ५ ॥

परीक्षिच्छुकसंवादे सृष्टिद्वयनिरूपणं, ब्रह्मनारदसंवादे देवताचरितामृतं निरूप्यते ॥

Verse 6

पुराणलक्षणं चैव सृष्टिकारणसंभवः । द्वितीयोऽयं समुदितः स्कंधो व्यासेन धीमता ॥ ६ ॥

पुराणलक्षणं चैव सृष्टिकारणसंभवः । एवं द्वितीयः स्कन्धो धीमता व्यासेन समुदितः ॥

Verse 7

चरितं विदुरस्याथ मैत्रेयेणास्य संगमः । सृष्टिप्रकरणं पश्चाद्बह्मणः परमात्मनः ॥ ७ ॥

अथ विदुरचरितं मैत्रेयेणास्य संगमः । पश्चात् सृष्टिप्रकरणं ब्रह्मणः परमात्मनः ॥

Verse 8

कापिलं सांख्यमप्यत्र तृतीयोऽयमुदाहृतः । सत्याश्चरितमादौ तु ध्रुवस्य चरितं ततः ॥ ८ ॥

अत्र कापिलं सांख्यमपि निरूप्यते—एष तृतीयो विषय उदाहृतः। आदौ सत्यस्याश्चर्यचरितं, ततः ध्रुवस्य चरितं कथ्यते॥

Verse 9

पृथोः पुण्यसमाख्यानं ततः प्राचीनबर्हिषम् । इत्येष तुर्यो गदितो विसर्गे स्कंध उत्तमः ॥ ९ ॥

ततः पृथोः पुण्यसमाख्यानं, अनन्तरं प्राचीनबर्हिषः। इत्येष तुर्यो गदितो विसर्गे स्कन्ध उत्तमः॥

Verse 10

प्रियव्रतस्य चरितं तद्वंश्यानां च पुण्यदम् । ब्रह्मांडांतर्गतानां च लोकानां वर्णनं ततः ॥ १० ॥

प्रियव्रतस्य चरितं तद्वंश्यानां च पुण्यदम्। ततः ब्रह्माण्डान्तर्गतानां लोकानां वर्णनं भवति॥

Verse 11

नरकस्थितिरित्येष संस्थाने पंचमो मतः । अजामिलस्य चरितं दक्षसृष्टिनिरूपणम् ॥ ११ ॥

नरकस्थितिरित्येष संस्थाने पञ्चमो मतः। अजामिलस्य चरितं, दक्षसृष्टिनिरूपणं च॥

Verse 12

वृत्राख्यानं ततः पश्चान्मरुतां जन्म पुण्यदम् । षष्ठोऽयमुदितः स्कंधोव्यासेन परिपोषणे ॥ १२ ॥

ततः पश्चाद् वृत्राख्यानं, मरुतां जन्म पुण्यदम्। परिपोषणे षष्ठोऽयं स्कन्धो व्यासेनोदितः॥

Verse 13

प्रह्लादचरितं पुण्यं वर्णाश्रमनिरूपणम् । सप्तमो गदितो वत्स वासनाकर्मकीर्तने ॥ १३ ॥

प्रह्लादचरितं पुण्यं वर्णाश्रमनिरूपणं च वासनाकर्मकीर्तने, वत्स, सप्तमं खण्डं मया गदितम् ॥

Verse 14

गजेंद्रमोक्षणाख्यानं मन्वंतरनिरूपणे । समुद्रमथनं चैव बलिवैभवबंधनम् ॥ १४ ॥

मन्वन्तरनिरूपणे गजेन्द्रमोक्षणाख्यानं समुद्रमथनं च, तथा बलिवैभवबन्धनप्रसङ्गश्च समाविष्टः ॥

Verse 15

मत्स्याक्तारचरितमष्टमोऽयं प्रकीर्तितः । सूर्यवंशसमाख्यानं सोमवंशनिरूपणम् ॥ १५ ॥

मत्स्याद्यवतारचरितं प्रकीर्तयन् अयं अष्टमः खण्डः; सूर्यवंशसमाख्यानं सोमवंशनिरूपणं चात्रोक्तम् ॥

Verse 16

वंश्यानुचरिते प्रोक्तो नवमोऽयं महामते । कृष्णस्य बालचरितं कौमारं च व्रजस्थितिः ॥ १६ ॥

वंश्यानुचरिते नवमोऽयं विषयः प्रोक्तः, महामते—कृष्णस्य बालचरितं कौमारं च व्रजस्थितिश्च ॥

Verse 17

कैशोरं मथुरास्थानं यौवनं द्वारकास्थितिः । भूभारहरणं चात्र निरोधे दशमः स्मृतः ॥ १७ ॥

कैशोरे मथुरास्थानं यौवने द्वारकास्थितिः; भूभारहरणं चात्र, निरोधे दशमः स्मृतः ॥

Verse 18

नारदेन तु संवादो वसुदेवस्य कीर्तितः । यदोश्च दत्तात्रेयेण श्रीकृष्णोनोद्धवस्य च ॥ १८ ॥

नारदेन वसुदेवस्य संवादः कीर्तितः; दत्तात्रेयेणोपदिष्टो यदोः संवादश्च, तथा श्रीकृष्णोद्धवयोः संवादोऽपि वर्णितः ॥

Verse 19

यादवानां मिथोंतश्च मुक्तावेकादशः स्मृतः । भविष्यकलिनिर्द्देशो मोक्षो राज्ञः परीक्षितः ॥ १९ ॥

यादवानां परस्परविनाशः कथितः; एकादशः ‘मुक्तिः’ इति स्मृतः; भविष्यत्कलियुगनिर्देशश्च, राज्ञः परीक्षितो मोक्षश्च वर्णितः ॥

Verse 20

वेदशाखाप्रणयनं मार्कंडेयतपःक्रिया । सौरी विभूतिरुदिता सात्वती च ततः परम् ॥ २० ॥

वेदशाखानां प्रणयनं, मार्कण्डेयस्य तपःक्रिया, सूर्यस्य विभूतयश्चोदिताः; ततः परं सात्वती वैष्णवी सिद्धान्तो निरूपितः ॥

Verse 21

पुराणसंख्याकथनमाश्रये द्वादशो ह्ययम् । इत्येवं कथितं वत्स श्रीमद्भागवतं तव ॥ २१ ॥

पुराणसंख्यायाः कथनमधुना आश्रये—अयं द्वादशोऽध्यायः; एवं वत्स, तव श्रीमद्भागवतं मया कथितं यथावत् ॥

Verse 22

वक्तुः श्रोतुश्चोपदेष्टुरनुमोदितुरेव च । साहाय्यकर्तुर्गदितं भक्तिभुक्तिविमुक्तिदम् ॥ २२ ॥

वक्तुः श्रोतुः उपदेष्टुः अनुमोदितुः साहाय्यकर्तुश्च—एतेषां सर्वेषां कृते एषा कथा भक्तिं भुक्तिं विमुक्तिं च ददाति इति गदितम् ॥

Verse 23

प्रौष्ठपद्यां पूर्णिमायां हेमसिंहसमन्वितम् । देयं भागवतायेदं द्विजायप्रीतिपूर्वकम् ॥ २३ ॥

प्रौष्ठपद्यां पूर्णिमायां हेमसिंहसमन्वितं दानं भागवताय द्विजाय प्रीतिपूर्वकं देयम्।

Verse 24

संपूज्य वस्त्रहेमाद्यैर्भगवद्भक्तिमिच्छता । योऽप्यनुक्रमणीमेतां श्रावयेच्छृणुयात्तथा । स पुराणश्रवणजं प्राप्नोति फलमुत्तमम् ॥ २४ ॥

वस्त्रहेमादिभिः सम्यक् संपूज्य भगवद्भक्तिमिच्छता यः अनुक्रमणीमेतां श्रावयेत् शृणुयाद्वा, स पुराणश्रवणजं परमं फलं प्राप्नोति।

Verse 25

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे श्रीमद्भागवतानुक्रमणीनिरूपणं नाम षण्णवतितमोऽध्यायः ॥ ९६ ॥

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे श्रीमद्भागवतानुक्रमणीनिरूपणं नाम षण्णवतितमोऽध्यायः समाप्तः।

Frequently Asked Questions

The chapter frames the Bhāgavata as brahma-sammita—Veda-aligned in authority and soteriological efficacy—because it systematizes dharma and mokṣa through devotion to Bhagavān while retaining Purāṇic completeness (lakṣaṇas) and pedagogical structure (skandhas).

It ritualizes textual transmission as dāna: offering the Bhāgavata (with a golden lion emblem) to a Vaiṣṇava brāhmaṇa sacralizes preservation and teaching lineage, and the stated phala extends to speaker, listener, teacher, approver, and assistants.

Yes. It compresses a major Purāṇa into a navigable thematic map, linking literary taxonomy (anukramaṇī) with dharma practice (phala-śruti and dāna-vidhi), a signature ‘reference manual’ function of the Nāradiya.