Adhyaya 118
Purva BhagaFourth QuarterAdhyaya 11834 Verses

The Narration of the Navamī Vow Observed Across the Twelve Months

सनातनः नारदं ब्राह्मणसभां च संबोध्य संवत्सरपर्यन्तं नवमीव्रतानि निरूपयति। चैत्रशुक्लनवम्यां श्रीरामनवमी—उपवासः वा मध्याह्नोत्सवानन्तरं एकभुक्तं, मधुरान्नैः ब्राह्मणभोजनं, गोभूमितिलहिरण्यवस्त्राभरणादिदानं; पापनाशो विष्णुलोकप्राप्तिश्च। ततः शाक्तप्रसङ्गे मातृव्रतं भैरवसम्बद्धं, चतुःषष्टियोगिनीभद्रकालीपूजनं, चण्डिकापूजा कमलपत्रैः। अनन्तरं ज्येष्ठे उमाव्रतं, रात्रौ इन्द्रपूजा (ऐरावतस्थं श्वेतं ध्यायन्), श्रावणे कौमारीचण्डिकारूपपूजा (रात्रिभोजनं वा पक्षोपवासः), भाद्रपदे नन्दानवमी दुर्गायै। आश्विने महापूर्वा—शमीपूजा, रात्रौ आयुधचिह्नपूजनं, भद्रकाल्यै बलिः, दक्षिणासमापनम्। कार्तिके अक्षयानवमी—अश्वत्थमूलतर्पणं सूर्याय अर्घ्यं; परेषु मासेषु नन्दिनी (मार्गशीर्षे), पौषे महामायापूजा, माघे महानन्दा, फाल्गुने आनन्दा—अक्षयपुण्यं कामसिद्धिं च कथ्यते।

Shlokas

Verse 1

सनातन उवाच । अथ वक्ष्यामि विप्रेंद्र नवम्यास्ते व्रतानि वै । यानि कृत्वा नरा लोके लभंते वांछितं फलम् ॥ १ ॥

सनातन उवाच—अथ विप्रेन्द्र नवम्याः व्रतानि वक्ष्यामि; यानि कृत्वा नरा लोके वाञ्छितं फलं लभन्ते ॥

Verse 2

चैत्रस्य शुक्लपक्षे तु श्रीरामनवमीव्रतम् । तत्रोपवासं विधिवच्छक्तो भक्तः समाचरेत् ॥ २ ॥

चैत्रस्य शुक्लपक्षे श्रीरामनवमीव्रतम्; तत्र शक्तः भक्तः विधिवत् उपवासं समाचरेत् ॥

Verse 3

अशक्तश्चैकभक्तं वै मध्याह्नोत्सवतः परम् । विप्रान्संभोज्य मिष्टान्नै रामप्रीति सुमाचरेत् ॥ ३ ॥

अशक्तोऽपि मध्याह्नोत्सवात् परं एकभक्तव्रतं धारयेत्। विप्रान् मिष्टान्नैः सम्यक् सम्भोज्य श्रीरामप्रीत्यर्थं सुमाचरेत्॥

Verse 4

गोभूतिलहरिरण्याद्येर्वस्त्रालंकरणेस्तथा । एव यः कुरुते भक्त्या श्रीरामनवमीव्रतम् ॥ ४ ॥

गोभूमितिलहिरण्याद्यैर्वस्त्रालंकरणैस्तथा। यो भक्त्या श्रीरामनवमीव्रतं करोति स विधिवत् फलभाग्॥

Verse 5

विधूय चेहपापानि व्रजेद्विष्णोः परं पदम् । उक्तं मातृव्रतं चात्र भैरवेण समन्विताः ॥ ५ ॥

इह सञ्चितपापानि विधूय विष्णोः परं पदं व्रजेत्। अत्र मातृव्रतमपि भैरवेण समन्वितं प्रोक्तम्॥

Verse 6

स्रग्गंधवस्रनमनैवेद्यैश्चतुःष्टिस्तु योगिनीः । अत्रैव भद्रकालो तु योगिनीनां महाबला ॥ ६ ॥

स्रग्गन्धवस्त्रनमननैवेद्यैः चतुःषष्टिः योगिन्यः पूज्याः। अत्रैव योगिनीनां महाबला भद्रकाली च पूज्या॥

Verse 7

ब्राह्मणश्रेष्टः सर्वासामाधिपत्येऽभिषेचिता । तस्मात्तां पूजयेच्चात्र सोपवासो जितेंद्रियः ॥ ७ ॥

ब्राह्मणश्रेष्ठेन सर्वासामाधिपत्येऽभिषेचिता। तस्मात् तां अत्र पूजयेत् सोपवासो जितेन्द्रियः॥

Verse 8

राधे नवम्यां दलयोश्चंडिकां यस्तु पूजयेत् । विधिना स विमानेन देवतैः सह मोदते ॥ ८ ॥

हे राधे, यः नवम्यां पद्मदलैः सह विधिना चण्डिकां पूजयेत्, स देवताभिः सह विमानेन मोदते ॥

Verse 9

ज्येष्ठशुक्लनवम्यां तु सोपवासो नरोत्तमः । उमां संपूज्य विधिवत्कुमारीर्भोजयेद्द्विजान् ॥ ९ ॥

ज्येष्ठशुक्लनवम्यां नरोत्तमः सोपवासः सन्, उमां विधिवत् संपूज्य कुमारीः द्विजांश्च भोजयेत् ॥

Verse 10

स्वभक्त्या दक्षिणां दत्वा शाल्यन्नं पयसाऽश्नुयात् । उमाव्रतमिदं विप्र यः कुर्याद्विधिवन्नरः ॥ १० ॥

स्वभक्त्या दक्षिणां दत्त्वा शाल्यन्नं पयसा सह अश्नुयात्। एतद् उमाव्रतं, विप्र, यः नरः विधिवत् कुर्यात् ॥

Verse 11

स भुक्त्वेह वरान्भोगानंते स्वर्गगतिं लभेत् । आषाढे मासि विप्रेंद्र यः कुर्यात्पक्षयोर्द्विज ॥ ११ ॥

स इह वरान् भोगान् भुक्त्वा, अन्ते स्वर्गगतिं लभेत्—विप्रेन्द्र—यः आषाढमासे पक्षयोः द्विजः कुर्यात् ॥

Verse 12

नक्तं चैंद्रीं समभ्यर्च्येदैरावतगतां सिताम् । स भवेद्वैवलोके तु भोगभारग्देवयानगः ॥ १२ ॥

नक्तं चैन्द्रीं समभ्यर्च्येत्, ऐरावतगतां सितां दीप्तां ध्यायन्। स वैवस्वतलोके भोगभारकः देवयानगः भवेत् ॥

Verse 13

श्रावणे मासि विप्रेन्द्र यः कुर्यान्नक्तभोजनम् । पक्षयोरुपवासं वा कौमारीं चंडिकां यजेत् ॥ १३ ॥

श्रावणमासे विप्रेन्द्र यो नक्तभोजनव्रतं कुर्यात्, अथवा पक्षद्वये उपवासं समाचरेत्, स कौमारीरूपिणीं चण्डिकां यजेत्।

Verse 14

एवं पापहरां गंधैः पुष्पैर्धूपैश्च दीपकैः । नैवेद्यैर्विविधैश्चैव कुमारीभोजनैस्तथा ॥ १४ ॥

एवं पापहरैर्गन्धैः पुष्पैर्धूपैश्च दीपकैः, नानाविधनैवेद्यैश्च तथा कुमारीभोजनैश्च पूजनं कुर्यात्।

Verse 15

एवं यः कुरुते भक्त्या कौमारीव्रतमुत्तमम् । स विमानेन गच्छेद्वै देवीलोकं सनातनम् ॥ १५ ॥

एवं यो भक्त्या उत्तमं कौमारीव्रतमाचरति, स वै विमानेन देवीलोकं सनातनं गच्छति।

Verse 16

भाद्रे तु नवमी शुक्ला नंदाह्वा परिकीर्तिता । तस्यां यः पूजयेद्दुर्गां विधिवच्चोपचारकैः ॥ १६ ॥

भाद्रपदे तु शुक्ला नवमी नन्दाह्वा परिकीर्तिता; तस्यां यो दुर्गां विधिवदुपचारकैः पूजयेत्।

Verse 17

सोऽश्वमेधफलं लब्ध्वा विष्णुलोके महीयते । आश्विने शुक्लनवमी महापूर्वा प्रकीर्तिता ॥ १७ ॥

सोऽश्वमेधफलं लब्ध्वा विष्णुलोके महीयते; आश्विने शुक्लनवमी महापूर्वा प्रकीर्तिता।

Verse 18

अपराह्णे शमीपूजा कार्याऽस्यां प्राग्दिशि द्विज । ततो निशायां प्राग्यामे खङ्गं धनुरिषून्गदाम् ॥ १८ ॥

अपराह्णेऽस्यां प्राग्दिशि मुखेन, हे द्विज, शमीदेव्याः पूजनं कार्यम्। ततः निशायाः प्राग्यामे खड्गं धनुरिषून् गदां च सम्यक् पूजयेत्॥

Verse 19

शूलं शक्तिं च परशुं धुरिकां चर्म खेटकम् । छत्रं ध्वजं गजं चाश्व गोवृषं पुस्तकं तुलाम् ॥ १९ ॥

शूलं शक्तिं परशुं धुरिकां चर्मखेटकं च। छत्रं ध्वजं गजमश्वं गोवृषं पुस्तकं तुलां च (पूजयेत्)॥

Verse 20

दंडं पाशं चक्रशंखौ गंधाद्यैरुपचारकैः । संपूज्य महिषं तत्र भद्रकाल्यै समालभेत् ॥ २० ॥

दण्डं पाशं चक्रशङ्खौ गन्धान्यैरुपचारकैः सम्यक् संपूज्य, तत्र भद्रकाल्यै महिषं समालभेत्॥

Verse 21

एवं बलिं विधायाथ भुक्त्वा पवान्नमेव च । द्विजेभ्यो दक्षिणां दत्वा व्रतं तत्र समापयेत् ॥ २१ ॥

एवं बलिं विधायाथ पवित्रान्नमेव भुक्त्वा। द्विजेभ्यो दक्षिणां दत्त्वा तत्र व्रतं समापयेत्॥

Verse 22

एवं यः पूजयेद्दुर्गां नॄणां दुर्गतिनाशिनीम् । इह भुक्त्वा वरान्भोगानंते स्वर्गतिमाप्नुयात् ॥ २२ ॥

एवं यः पूजयेद्दुर्गां नॄणां दुर्गतिनाशिनीम्। इह भुक्त्वा वरान् भोगान् अन्ते स्वर्गतिमाप्नुयात्॥

Verse 23

कार्तिके शुक्लनवमी याऽक्षया सा प्रकीर्तता । तस्यामश्वत्थमूले वै तर्प्पणं सम्यगाचरेत् ॥ २३ ॥

कार्तिकस्य शुक्लपक्षे नवमी तिथिरक्षया इति प्रकीर्तिता। तस्यां दिवसेऽश्वत्थमूले सम्यक् तर्पणं कर्तव्यम्॥

Verse 24

देवानां च ऋषीणां च पितॄणां चापि नारद । स्वशाखोक्तैस्तथा मंत्रैः सूर्यायार्घ्यं ततोऽर्पयेत् ॥ २४ ॥

देवानां ऋषीणां पितॄणां च, हे नारद, स्वशाखोक्तमन्त्रैः सूर्याय ततः अर्घ्यं समर्पयेत्॥

Verse 25

ततो द्विजान्भोजयित्वा मिष्टान्नेन मुनीश्वर । स्वयं भुक्त्वा च विहरेद्द्विजेभ्यो दत्तदक्षिणः ॥ २५ ॥

ततो मिष्टान्नेन द्विजान् भोजयित्वा, हे मुनीश्वर, द्विजेभ्यो दक्षिणां दत्त्वा, स्वयं भुक्त्वा पश्चात् सुखेन विहरेत्॥

Verse 26

एवं यः कुरुते भक्त्या जपदानं द्विजार्चनम् । होमं च सर्वमक्षय्यं भवेदिति विधेर्वयः ॥ २६ ॥

एवं यो भक्त्या जपं दानं द्विजार्चनं होमं च करोति, तस्य सर्वं कर्म अक्षय्यं भवतीति विधिवचनम्॥

Verse 27

मार्गे तु शुक्लनवमी नंदिनी परिकीर्तिता । तस्यामुपोषितो यस्तु जगदंबां प्रपूजयेत् ॥ २७ ॥

मार्गशीर्षे तु शुक्लनवमी ‘नन्दिनी’ इति परिकीर्तिता। तस्यामुपोष्य यः कश्चित् जगदम्बां विधिवत् प्रपूजयेत्॥

Verse 28

गंधाद्यैः सोऽश्वमेधस्य फलभाङ्नात्र संशयः । पौषे शुक्लनवम्यां तु महामायां प्रपूजयेत् ॥ २८ ॥

गन्धाद्यैः समर्पणैः स अश्वमेधयज्ञस्य फलभाग् भवति, नात्र संशयः। पौषमासस्य शुक्लपक्षे नवम्यां तु महामायां श्रद्धया सम्यक् प्रपूजयेत्॥

Verse 29

एकभक्तपरो विप्र वाजपेयफलाप्तये । माघमासे तु वा शुक्ला नवमी लोकपूजिता ॥ २९ ॥

एकभक्तपरः, हे विप्र, वाजपेययज्ञफलमाप्नोति। माघमासे तु शुक्ला नवमी लोके विशेषतः पूजिता॥

Verse 30

महानंदेति सा प्रोक्ता सदानंदकरी नृणाम् । तस्यां स्नानं तथा दानं जपो होम उपोषणम् ॥ ३० ॥

सा ‘महानन्दा’ इति प्रोक्ता, नृणां सदानन्दकरी। तस्यां स्नानं तथा दानं जपो होम उपोषणं च कर्तव्यम्॥

Verse 31

सर्वमक्षयतां याति नात्र कार्या विचारणा । फाल्गुनामलपक्षस्य नवमी या द्विजोत्तम ॥ ३१ ॥

सर्वमक्षयतां याति, नात्र विचारणा कार्या। फाल्गुनमासस्यामलशुक्लपक्षे या नवमी, हे द्विजोत्तम॥

Verse 32

आनंदा सा महापुण्या सर्वपापहरा स्मृता । सोपवासोऽर्चयेत्तत्र यस्त्वानंदां द्विजोत्तम ॥ ३२ ॥

आनन्दा सा महापुण्या सर्वपापहरा स्मृता। तत्र सोपवासो यस्त्वानन्दामर्चयेत्, हे द्विजोत्तम॥

Verse 33

स लभेद्वांछितान्कामान्सत्यं सत्यं मयोदितम् ॥ ३३ ॥

स एव वाञ्छितान् कामान् लभते; सत्यं सत्यं मयोदितम्॥

Verse 34

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासस्थितनवमीव्रतकथनं नामाष्टादशाधिकशततमोऽध्यायः ॥ ११८ ॥

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे द्वादशमासस्थितनवमीव्रतकथनं नामाष्टादशाधिकशततमोऽध्यायः॥११८॥

Frequently Asked Questions

It is presented as the paradigmatic Caitra Śukla-Navamī vrata: fasting (or one-meal alternative), brāhmaṇa-feeding, and prescribed dāna, with explicit phala—sin-removal and attainment of Viṣṇu’s supreme abode—making it a model Navamī observance in the monthly cycle.

The rite expands beyond standard pūjā into a sequence of emblem/weapon worship: śamī-tree worship in the afternoon (east-facing), then first-watch night worship of arms and symbols (sword, bow, mace, trident, etc.), concluding with bali to Bhadrakālī, followed by sanctified food and dakṣiṇā to brāhmaṇas.

It highlights ‘imperishable’ (akṣaya) merit through tarpaṇa at the aśvattha root and Sūrya-arghya using one’s own śākhā mantras, plus brāhmaṇa-feeding and dakṣiṇā; it generalizes that japa, dāna, dvija-arcana, and homa done then become inexhaustible.