
बृहन्नारदीयपुराणस्य पूर्वभागे ब्रह्मा मरीचिं प्रति ब्रह्माण्डपुराणस्य विषयविभागं निरूपयति। प्रक्रीया-अनुषङ्ग-उपोद्घात-उपसंहाराख्याः चत्वारः पादाः पूर्व-मध्य-उत्तरभागरूपेण निर्दिश्यन्ते। ततः कर्मधर्माः, नैमिषकथा, हिरण्यगर्भः सृष्टिक्रमः, कल्प-मन्वन्तराणि, मानससृष्टिः रुद्रजन्म महादेवावताराः ऋषिसृष्टिः, भुवनकोशः (भारतादिदेशाः सप्तद्वीपाः पातालोर्ध्वलोकाः), ग्रहगतिः सूर्यरचना, युगधर्माः युगान्तवृत्तान्तः, वैदिकविपत्तयः मनवः पृथिवीदोहनम्, वैवस्वतमन्वन्तरे राजर्षिवंशाः (इक्ष्वाक्वादयः ययाति-यदु-कार्तवीर्य-परशुराम-वृष्णि-सगराः), देवासुरयुद्धानि कृष्णावतारः स्तोत्राणि बलिवंशः, कलियुगभविष्यवर्णनम्, प्रलयाः कालमानम् चतुर्दशलोकाः नरकाः मनोमयनगरी प्रकृतिलयः शैवपुराणोक्तिः गुणगतिफलम्, तथा अन्वयव्यतिरेकाभ्यां ब्रह्मनिर्देशः—इति अनुक्रमणी। अन्ते परम्पराप्रवचनम्, श्रवण-पठन-लेखनफलम्, दानाध्यापननियमाश्च कथ्यन्ते।
Verse 1
ब्रह्मोवाच । श्रृणु वत्स प्रवक्ष्यामि ब्रह्मांडाख्यं पुरातनम् । यच्च द्वादशसाहस्रमादिकल्पकथायुतम् ॥ १ ॥
ब्रह्मोवाच—शृणु वत्स, प्रवक्ष्यामि ब्रह्माण्डाख्यं पुरातनं पुराणम्। यच्च द्वादशसाहस्रश्लोकमयं, आदिकल्पकथाभिर्युतम्॥
Verse 2
प्रक्रियाख्योऽनुषंगाख्य उपोद्घातस्तृतीयकः । चतुर्थ उपसंहारः पादाश्चत्वार एव हि ॥ २ ॥
प्रथमः प्रक्रियाख्यः पादः, द्वितीयोऽनुषङ्गाख्यः। तृतीय उपोद्घातः, चतुर्थ उपसंहारः—पादाश्चत्वार एव हि॥
Verse 3
पूर्वपादद्वयं पूर्वो भागोऽत्र समुदाहृतः । तृतीयो मध्यमो भागश्चतुर्थस्तूत्तरो मतः ॥ ३ ॥
पूर्वपादद्वयं पूर्वो भाग इति समुदाहृतः। तृतीयो मध्यमो भागः, चतुर्थस्तूत्तरो मतः॥
Verse 4
आदौ कृत्यसमुद्देशो नैमिषाख्यानकं ततः । हिरण्यगर्भोत्पत्तिश्च लोककल्पनमेव च ॥ ४ ॥
आदौ कृत्यसमुद्देशः, ततः नैमिषाख्यानकम्। हिरण्यगर्भोत्पत्तिश्च, लोककल्पनमेव च॥
Verse 5
एष वै प्रथमः पादो द्वितीयं श्रृणु मानद । कल्पमन्वन्तराख्यानं लोकज्ञानं ततः परम् ॥ ५ ॥
एष वै प्रथमः पादः; द्वितीयं शृणु मानद। कल्पमन्वन्तराख्यानं, लोकज्ञानं ततः परम्॥
Verse 6
मानसीसृष्टिकथनं रुद्रप्रसववर्णनम् । महादेवविभूतिश्च ऋषिसर्गस्ततः परम् ॥ ६ ॥
मानसीसृष्टेः कथनं रुद्रस्य प्रसववर्णनम् । महादेवस्य विभूतिश्च ततः परं ऋषिसर्गः ॥
Verse 7
अग्नीनां विजयश्चाथ कालसद्भाववर्णनम् । प्रियव्रतान्वयोद्देशः पृथिव्यायामविस्तरः ॥ ७ ॥
अग्नीनां विजयः प्रोक्तः कालस्य सद्भाववर्णनम् । प्रियव्रतान्वयोद्देशः पृथिव्यायामविस्तरः ॥
Verse 8
वर्णनं भारतस्यास्य ततोऽन्येषां निरूपणम् । जम्ब्वादिसप्तद्वीपाख्या ततोऽधोलोकवर्णनम् ॥ ८ ॥
भारतस्यास्य वर्णनं ततोऽन्येषां निरूपणम् । जम्ब्वादिसप्तद्वीपाख्या ततोऽधोलोकवर्णनम् ॥
Verse 9
उर्द्ध्वलोकानुकथनं ग्रहचारस्ततः परम् । आदित्यव्यूहकथनं देवग्रहानुकीर्तनम् ॥ ९ ॥
ऊर्ध्वलोकानुकथनं ग्रहचारस्ततः परम् । आदित्यव्यूहकथनं देवग्रहानुकीर्तनम् ॥
Verse 10
नीलकंठाह्वयाख्यानं महादेवस्य वैभवम् । अमावास्यानुकथनं युगतत्त्वनिरूपणम् ॥ १० ॥
नीलकण्ठाह्वयाख्यानं महादेवस्य वैभवम् । अमावास्यानुकथनं युगतत्त्वनिरूपणम् ॥
Verse 11
यज्ञप्रवर्तनं चाथ युगयोरंत्ययोः कृतिः । युगप्रजालक्षणं च ऋषिप्रवरवर्णनम् ॥ ११ ॥
यज्ञप्रवर्तनं चाथ युगयोरन्त्ययोः कृतिः । युगप्रजालक्षणं च ऋषिप्रवरवर्णनम् ॥
Verse 12
वेदानां व्यसनाख्यानं स्वायम्भुवनिरूपणम् । शेषमन्वंतराख्यानं पृथिवीदोहनं ततः ॥ १२ ॥
वेदानां व्यसनाख्यानं स्वायम्भुवनिरूपणम् । शेषमन्वंतराख्यानं पृथिवीदोहनं ततः ॥
Verse 13
चाक्षुषेऽद्यतने सर्गे द्वितीयोऽङ्घ्रिः पुरोदले । अथोपोद्घातपादे तु सप्तर्षिपरिकीर्तनम् ॥ १३ ॥
चाक्षुषेऽद्यतने सर्गे द्वितीयोऽङ्घ्रिः पुरोदले । अथोपोद्घातपादे तु सप्तर्षिपरिकीर्तनम् ॥
Verse 14
प्रजापत्यन्वयस्तस्माद्देवादीनां समुद्भवः । ततो जयाभिलाषश्च मरुदुत्पत्तिकीर्तनम् ॥ १४ ॥
प्रजापत्यन्वयस्तस्माद्देवादीनां समुद्भवः । ततो जयाभिलाषश्च मरुदुत्पत्तिकीर्तनम् ॥
Verse 15
काश्यपेयानुकथनं ऋषिवंशनिरूपणम् । पितृकल्पानुकथनं श्राद्धकल्पस्ततः परम् ॥ १५ ॥
काश्यपेयानुकथनं ऋषिवंशनिरूपणम् । पितृकल्पानुकथनं श्राद्धकल्पस्ततः परम् ॥
Verse 16
वैवस्वतसमुत्पत्तिः सृष्टिस्तस्य ततः परम् । मनुपुत्रान्वयश्चांतो गान्धर्वस्य निरूपणम् ॥ १६ ॥
अत्र वैवस्वतमनोरुत्पत्तिः, ततः परं तस्य सृष्टिवृत्तान्तः, मनुपुत्राणामन्वयः समाप्तिपर्यन्तं, तथा गान्धर्वपरम्परायाः निरूपणं च कथ्यते ॥
Verse 17
इक्ष्वाकुवंशकथनं वंशोऽत्रेः सुमहात्मनः । अमावसोरन्वयश्च रजेश्चरितमद्भुतम् ॥ १७ ॥
अत्र इक्ष्वाकुवंशकथनं, महात्मनः अत्रेः कीर्तिमतो वंशः, अमावसोः अन्वयः, तथा रजेशराजस्य अद्भुतचरितं च वर्ण्यते ॥
Verse 18
ययातिचरितं चाथ यदुवंशनिरूपणम् । कार्तवीर्यस्य चरितं जामदग्न्यं ततः परम् ॥ १८ ॥
ततः ययातेः चरितं, अनन्तरं यदुवंशनिरूपणम्; ततः कार्तवीर्यचरितं, पश्चात् जामदग्न्यस्य (परशुरामस्य) आख्यानं कथ्यते ॥
Verse 19
वृष्णिवंशानुकथनं सगरस्याथ संभवः । भार्गवस्यानुचरितं पितृकार्यवधाश्रयम् ॥ १९ ॥
वृष्णिवंशानुकथनं, ततः सगरस्य सम्भवः; अनन्तरं भार्गवस्यानुचरितं, पितृकार्यनिमित्तं वधाश्रयं च वर्ण्यते ॥
Verse 20
सगरस्याथ चरितं भार्गवस्य कथा पुनः । देवासुराहवकथा कृष्णाविर्भाववर्णनम् ॥ २० ॥
ततः सगरस्य चरितं, पुनर्भार्गवकथा; देवासुराहवकथा, तथा श्रीकृष्णस्य आविर्भाववर्णनं च प्रोच्यते ॥
Verse 21
इंद्रस्य तु स्तवः पुण्यः शुक्रेण परिकीर्तितः । विष्णुमाहात्म्यकथनं बलिवंशनिरूपणम् ॥ २१ ॥
इन्द्रस्य तु स्तवः पुण्यः शुक्रेण परिकीर्तितः; विष्णोर्माहात्म्यकथनं बलिवंशस्य निरूपणं च॥
Verse 22
भविष्यराजचरितं संप्राप्तेऽथ कलौ युगे । समुपोद्धातपादोऽयं तृतीयो मध्यमे दले ॥ २२ ॥
कलौ युगे संप्राप्तेऽथ भविष्यराजचरितं कथ्यते; अयं तृतीयो विभागः समुपोद्धातपादो मध्यमदले स्थितः॥
Verse 23
चतुर्थमुपसंहारं वक्ष्ये खण्डे तथोत्तरे । वैवस्वतांतराख्यानं विस्तरेण यथातथाम् ॥ २३ ॥
ततोऽuttare खण्डे चतुर्थमुपसंहारं वक्ष्ये; वैवस्वतमन्वन्तराख्यानं च यथायोग्यं विस्तरेण कथयिष्यामि॥
Verse 24
पूर्वमेव समुद्दिष्टं संक्षेपादिह कथ्यते । भविष्याणां मनूनां च चरितं हि ततः परम् ॥ २४ ॥
पूर्वमेव समुद्दिष्टं यदिह संक्षेपात् कथ्यते; ततः परं भविष्यन्मनूनां चरितं निश्चयेन कथयिष्यते॥
Verse 25
कल्पप्रलयनिर्देशः कालमानं ततः परम् । लोकाश्चतुर्द्दश ततः कथिताः प्राप्तलक्षणैः ॥ २५ ॥
ततः कल्पप्रलयनिर्देशः, ततः परं कालमानस्य विवेचनम्; अनन्तरं चतुर्दश लोकाः स्वलक्षणैः सम्यक् कथिताः॥
Verse 26
वर्णनं नरकाणां च विकर्माचरणैस्ततः । मनोमयपुराख्यानं लयः प्राकृतिकस्ततः ॥ २६ ॥
ततः नरकाणां वर्णनं विकर्माचरणस्य च; अनन्तरं मनोमयपुराख्यानं, ततः प्रकृतिलयः कथ्यते ॥
Verse 27
शैवस्याथ पुरस्यापि वर्णनं च ततः परम् । त्रिविधा गुणसंबंधाज्जंतूनां कीर्तिता गतिः ॥ २७ ॥
ततः परं शैवस्य पुराणस्यापि वर्णनं भवति; गुणत्रयसंबन्धात् जंतूनां त्रिविधा गतिः कीर्तिता ॥
Verse 28
अनिर्देश्याप्रतर्क्यस्य ब्रह्मणः परमात्मनः । अन्वयव्यतिरेकाभ्यां वर्णनं हि ततः परम् ॥ २८ ॥
अनिर्देश्यस्य अप्रतर्क्यस्य परमात्मनो ब्रह्मणः; अन्वयव्यतिरेकाभ्यां ततः परं वर्णनं विधीयते ॥
Verse 29
इत्येष उपसंहारपादो वृत्तः सहोत्तरः । चतुष्पादं पुराणं ते ब्रह्माण्डं समुदाहृतकम् ॥ २९ ॥
इत्येष उपसंहारपादः सहोत्तरः प्रवर्तितः; एवं ते चतुष्पादं ब्रह्माण्डपुराणं समुदाहृतम् ॥
Verse 30
अष्टादशमनौपम्यं सारात्सारतरं द्विज । ब्रह्मांडं यच्चतुर्लक्षं पुराणं येन पठ्यते ॥ ३० ॥
अष्टादशसु पुराणेषु ब्रह्माण्डं अनुपमं द्विज; सारात्सारतरं, चतुर्लक्षप्रमाणं यत् पठ्यते ॥
Verse 31
तदेतदस्य गदितमत्राष्टादशधा पृथक् । पाराशर्येण मुनिना सर्वेषामपि मानद ॥ ३१ ॥
तदेतदस्याख्यानमत्राष्टादशधा पृथक् पाराशर्येण मुनिना सर्वेषामुपकाराय, मानद, सम्यगुदाहृतम् ॥
Verse 32
वस्तुतस्तूपदेष्ट्राथ मुनीनां भावितात्मनाम् । मत्तः श्रुत्वा पुराणानि लोकेभ्यः प्रचकाशिरे ॥ ३२ ॥
वस्तुतस्तु मुनिभ्यः भावितात्मभ्य उपदेष्टा अहं बभूव; मत्तः श्रुत्वा पुराणानि ते लोकेषु प्रचकाशिरे ॥
Verse 33
मुनयो धर्मशीलास्ते दीनानुग्रहकारिणः । मयाचेदं पुराणं तु वसिष्टाय पुरोदितम् ॥ ३३ ॥
ते मुनयो धर्मशीलाः दीनानुग्रहकारिणः; मया चेदं पुराणं तु वसिष्ठाय पुरा प्रोक्तम् ॥
Verse 34
तेन शक्तिसुतायोक्तं जातूकर्ण्याय तेन च । व्यासो लब्ध्वा ततश्चैतत्प्रभंजनमुखोद्गतम् ॥ ३४ ॥
तेन शक्तिसुतायोक्तं तेन च जातूकर्ण्याय; ततश्च व्यासो लब्ध्वैतत् प्रभञ्जनमुखोद्गतम् ॥
Verse 35
प्रमाणीकृत्य लोकेऽस्मिन्प्रावर्तयदनुत्तमम् । य इदं कीर्तयेद्वत्स श्रृणोति च समाहितः ॥ ३५ ॥
लोकेऽस्मिन् प्रमाणीकृत्य प्रावर्तयदनुत्तमम्; य इदं कीर्तयेद्वत्स शृणोति च समाहितः ॥
Verse 36
स विधूयेह पापानि याति लोकमनामयम् । लिखित्वैतत्पुराणं तु स्वर्णसिंहासनस्थितम् ॥ ३६ ॥
स इहैव पापानि विधूय लोकमनामयं याति। एतत्पुराणं लिखित्वा स्वर्णसिंहासनस्थितिं प्राप्नोति॥
Verse 37
वस्त्रेणाच्छादितं यस्तु ब्राह्मणाय प्रयच्छति । स यादि ब्रह्मणो लोकं नात्र कार्या विचारणा ॥ ३७ ॥
वस्त्रेणाच्छादितं यः ब्राह्मणाय प्रयच्छति। स ब्रह्मलोकं यात्येव, नात्र विचारणा॥
Verse 38
मरीचेऽष्टादशैतानि मया प्रोक्तानि यानि ते । पुराणानि तु संक्षेपाच्छ्रोतव्यानि च विस्तरात् ॥ ३८ ॥
मरीचे, मया ते प्रोक्तानि अष्टादश पुराणानि। तानि संक्षेपेण विस्तरेण च श्रोतव्यानि॥
Verse 39
अष्टादश पुराणानि यः श्रृणोति नरोत्तमः । कथयेद्वा विधानेन नेह भूयः स जायते ॥ ३९ ॥
अष्टादश पुराणानि यः शृणोति नरोत्तमः। विधानेन कथयेद्वा, स इह भूयः न जायते॥
Verse 40
सूत्रमेतत्पुराणानां यन्मयोक्तं तवाधुना । तन्नित्यं शीलनीयं हि पुराणफलमिच्छता ॥ ४० ॥
एतत् पुराणानां सूत्रं मया तवाधुना उक्तम्। पुराणफलमिच्छता नित्यं तद् आचरितव्यम्॥
Verse 41
न दांभिकाय पापाय देवगुर्वनुसूयवे । देयं कदापि साधूनां द्वेषिणे न शठाय च ॥ ४१ ॥
न दांभिकाय पापाय देवगुर्वनुसूयवे । देयं कदापि साधूनां द्वेषिणे न शठाय च ॥
Verse 42
शांताय शमचित्ताय शुश्रूषाभिरताय च । निर्मत्सराय शुचये देयं सद्वैष्णवाय च ॥ ४२ ॥
शांताय शमचित्ताय शुश्रूषाभिरताय च । निर्मत्सराय शुचये देयं सद्वैष्णवाय च ॥
Verse 43
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे ब्रह्माण्डपुराणानुक्रमणीनिरूपणं नाम नवोत्तरशततमोऽध्यायः ॥ १०९ ॥
इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे ब्रह्माण्डपुराणानुक्रमणीनिरूपणं नाम नवोत्तरशततमोऽध्यायः ॥ १०९ ॥
It functions as a canonical navigation scheme: Prakriyā and Anuṣaṅga establish foundational creation-and-time doctrines, Upodghāta frames the narrative-historical materials (Manus, dynasties, yugas), and Upasaṃhāra consolidates eschatology, pralayas, and philosophical closure.
Anvaya–vyatireka (concomitance and exclusion) is a classical interpretive method used to indicate Brahman by identifying what consistently accompanies the Real and what is negated as non-essential; its presence signals that Purāṇic cosmology culminates in discriminative metaphysics, not mere mythology.
By cataloguing an entire Purāṇa’s modules—ritual duties, cosmology, yuga theory, lineages, sectarian narratives, and liberation-oriented doctrine—it models encyclopedic indexing (anukramaṇikā), a hallmark feature of the Naradīya’s broader project of summarizing and systematizing Purāṇic knowledge.