Adhyaya 101
Purva BhagaFourth QuarterAdhyaya 10125 Verses

The Exposition of the Table of Contents of the Brahmavaivarta Purāṇa

ब्रह्मा स्वशिशुं प्रति अनुक्रमणिकाक्रमे दशमं पुराणं ब्रह्मवैवर्तपुराणं निरूपयति—वेदार्थप्रकाशकं वेदमर्गप्रदर्शकमिति। एतत् रथन्तरकल्पसम्बद्धं शतकोटिपुराणपरम्परायां संक्षिप्तं, व्यासेन चतुर्षु खण्डेषु (ब्रह्मखण्डः, प्रकृतिखण्डः, विघ्नेशखण्डः, कृष्णखण्डः) अष्टादशसहस्रश्लोकपरिमाणं सूत-मुनिसंवादरूपेण विन्यस्तमिति कथ्यते। अन्तःकथायां सृष्टिवर्णनं, नारद-ब्रह्मविवादः, शिवलोकप्राप्तिः शिवसम्भूतविद्यालाभश्च, सावर्णेः पुण्यतीर्थयात्रा, ततः प्रकृतेरंश-कलाः कर्मकाण्डोपकरणानि च निरूप्यन्ते। विघ्नेशखण्डे गणेशजन्मप्रश्नः, व्रतानि, संघर्षाश्च (जमदग्न्यादिसहिताः) वर्ण्यन्ते। कृष्णखण्डे कृष्णजन्म, गोकुललीलाः, गोपी-राधासहितो रासः, मथुरावृत्तान्ताः, संस्काराः, सान्दीपन्याश्रमे अध्ययनं, शत्रुवधः, द्वारकाप्रत्यागमनं च संक्षेपेण। फलश्रुतौ—पठनश्रवणलेखनदानादिभिः, अनुक्रमणिकाश्रवणमात्रेणापि, श्रीकृष्णकृपया मोक्षप्राप्तिरिति।

Shlokas

Verse 1

श्रीब्रह्मोवाच । श्रृणु वत्स प्रवक्ष्यामि पुराणं दशमं तव । ब्रह्मवैवर्तकं नाम वेदमार्गानुदर्शकम् ॥ १ ॥

श्रीब्रह्मोवाच । शृणु वत्स, प्रवक्ष्यामि तव दशमं पुराणकम् । ब्रह्मवैवर्तकं नाम, वेदमार्गानुदर्शकम् ॥ १ ॥

Verse 2

सावर्णिर्यत्र भगवान्साक्षाद्देवर्षये स्थितः । नारदाय पुराणार्थं प्राह सर्वमलौकिकम् ॥ २ ॥

यत्र सावर्णिर्भगवान् साक्षाद्देवर्षये स्थितः । नारदाय पुराणार्थं प्राह सर्वमलौकिकम् ॥ २ ॥

Verse 3

धर्मार्थकाममोक्षाणां सारः प्रीतिर्हरौ हरे । तयोरभेदसिद्ध्यर्थं ब्रह्मवैवर्तमुत्तमम् ॥ ३ ॥

धर्मार्थकाममोक्षाणां सारः प्रीतिर्हरौ हरे । तयोर्भेदविनाशार्थं ब्रह्मवैवर्तमुत्तमम् ॥ ३ ॥

Verse 4

रथंतरस्य कल्पस्य वृत्तांतं यन्मयोदितम् । शतकोटिपुराणे तत्संक्षिप्य प्राह वेदवित् ॥ ४ ॥

रथंतरकल्पस्य वृत्तान्तं यन्मयोदितम् । तत् शतकोटिपुराणे वेदविदा संक्षिप्य प्रकीर्तितम् ॥ ४ ॥

Verse 5

व्यासश्चतुर्द्धा संव्यस्य ब्रह्मवैवर्तसंज्ञिते । अष्टादशसहस्रं तत्पुराणं परिकीर्तितम् ॥ ५ ॥

व्यासः पुराणमेतच्चतुर्धा विन्यस्य ब्रह्मवैवर्तसंज्ञितं प्रवर्तयामास; तदष्टादशसहस्रश्लोकपरिमाणं परिकीर्तितम् ॥५॥

Verse 6

ब्रह्मप्रकृतिविघ्नेशकृष्णखंडसमन्वितम् । तत्र सूतर्षिसंवादे पुराणोपक्रमस्ततः ॥ ६ ॥

ब्रह्मप्रकृतिविघ्नेशकृष्णखण्डैः समन्वितं तदस्ति; तत्र सूतर्षिसंवादमध्यात् पुराणस्योपक्रमः सम्यग्भवति ॥६॥

Verse 7

सृष्टिप्रकरणं त्वाद्यं ततो नारदवेधसोः । विवादः सुमहान्यत्र द्वयोरासीत्पराभवः ॥ ७ ॥

आद्यं सृष्टिप्रकरणं भवति; ततः परं नारदवेधसोः सुमहान् विवादोऽत्र वर्तते, यत्र द्वयोरेकस्य पराभवोऽभवत् ॥७॥

Verse 8

शिवलोकगतिः पश्चाज्ज्ञानलाभः शिवात्मने । शिववाक्येन तत्पश्चान्मरीचेर्नारदस्य तु ॥ ८ ॥

ततः पश्चाच्छिवलोकगतिः, ततः शिवात्मने ज्ञानलाभः; तदनन्तरं शिववाक्येन मरीचेर्नारदस्य वृत्तान्तोऽनुवर्तते ॥८॥

Verse 9

गमनं चैव सावर्णेर्ज्ञानार्थँ सिद्धसेविते । आश्रमे सुमहापुण्ये त्रैलोक्याश्चर्यकारिणी ॥ ९ ॥

तथा सावर्णेर्ज्ञानार्थं सिद्धसेविते सुमहापुण्ये आश्रमे गमनं वर्ण्यते, यः त्रैलोक्येऽपि आश्चर्यकारिणीति प्रसिद्धः ॥९॥

Verse 10

एतद्धि ब्रह्मखंडं हि श्रुतं पापविनाशनम् । ततः सावर्णिसंवादो नारदस्य समीरितः ॥ १० ॥

एतद् ब्रह्मखण्डं श्रुतं पापविनाशनं; ततो नारदेन समीरितः सावर्णिसंवादः प्रवर्तते ॥

Verse 11

कृष्णमाहात्म्यसंयुक्तो नानाख्यानकथोत्तरम् । प्रकृतेरंशभूतानां कलानां चापि वर्णितम् ॥ ११ ॥

कृष्णमाहात्म्यसंयुक्तं नानाख्यानकथोत्तरं; प्रकृतेरंशभूतानां कलानां चापि वर्णनम् ॥

Verse 12

माहात्म्यं पूजनाद्यं च विस्तरेण यथास्थितम् । एतत्प्रकृतिखंडं हि श्रुतं भूतिविधायकम् ॥ १२ ॥

माहात्म्यं पूजनाद्यं च विस्तरेण यथास्थितम्; एतत् प्रकृतिखण्डं श्रुतं भूतिविधायकम् ॥

Verse 13

गणेशजन्मसंप्रश्नः सपुण्यकमहाव्रतम् । पार्वत्याः कार्तिकेयेन सह विघ्नेशसंभवम् ॥ १३ ॥

गणेशजन्मसंप्रश्नः सपुण्यको महाव्रतः; पार्वत्याः कार्तिकेयेन सह विघ्नेशसंभवः कथितः ॥

Verse 14

चरितं कार्तवीर्यस्य जामदग्र्यस्य चाद्भुतम् । विवादः सुमहानासीज्जामदग्र्यगणेशयोः ॥ १४ ॥

कार्तवीर्यचरितं जामदग्र्यस्य चाद्भुतम्; जामदग्र्यगणेशयोर्विवादः सुमहान् अभवत् ॥

Verse 15

एतद्विघ्नेशखंडं हि सर्वविघ्नविनाशनम् । श्रीकृष्णजन्मसंप्रश्नो जन्माख्यानं ततोऽद्भुतम् ॥ १५ ॥

एतद् विघ्नेशखण्डं हि सर्वविघ्नविनाशनम्। ततः श्रीकृष्णजन्मप्रश्नो, अनन्तरं तस्य जन्माख्यानमद्भुतम्॥

Verse 16

गोकुले गमनं गश्चात्पूतनादिवदाद्भूताः । बाल्यकौमारजा लीला विविधास्तत्र वर्णिताः ॥ १६ ॥

गोकुलगमनं तत्र पश्चात् पूतनाद्यद्भुतवृत्तान्ताः। तथा बाल्यकौमारलीलाः विविधास्तत्र वर्णिताः॥

Verse 17

रासक्रीडा च गोपीभिः शारदी समुदाहृता । रहस्ये राधया क्रीडा वर्णिता बहुविस्तरा ॥ १७ ॥

शारदी रासक्रीडा गोपीभिः सह समुदाहृता। रहस्ये च राधया सह क्रीडा बहुविस्तरा वर्णिता॥

Verse 18

सहाक्रूरेण तत्पश्चान्मथुरागमनं हरेः । कंसादीनां वधे वृत्ते कृष्णस्य द्विजसंस्कृतिः ॥ १८ ॥

ततः सहाक्रूरेण हरेर्मथुरागमनम्। कंसादिवधो वृत्ते, कृष्णस्य द्विजसंस्कृतिः॥

Verse 19

काश्यसांदीपनेः पश्चाद्विद्योपादानमद्भुतम् । यवनस्य वधः पश्चाद्द्वारकागमनं हरेः ॥ १९ ॥

ततः काश्यसांदीपनेः प्रसङ्गात् विद्योपादानमद्भुतम्। पश्चाद् यवनवधः, अनन्तरं हरेर्द्वारकागमनम्॥

Verse 20

नरकादिवधस्तत्र कृष्णेन विहितोऽद्भुतः । कृष्णखंडमिदं विप्र नृणां संसारखंडनम् ॥ २० ॥

तत्र नरकादीनां वधः कृष्णेन अद्भुतो विहितः। विप्र, इदं कृष्णखण्डं नृणां संसारबन्धच्छेदनाय॥

Verse 21

पठितं च श्रुतं ध्यातं पूजितं चाभिवंदितम् । इत्येतद्ब्रह्मवैवर्तपुराणं चात्यलौकिकम् ॥ २१ ॥

पठितं श्रुतं ध्यातं पूजितं चाभिवन्दितम्। इत्येतद् ब्रह्मवैवर्तपुराणं परमालौकिकम्॥

Verse 22

व्यासोक्तं चादि संभूतं पठञ्छृण्वन्विमुच्यते । विज्ञानाज्ञानशमनाद्धोरात्संसारसागरात् ॥ २२ ॥

व्यासोक्तमादिसम्भूतं पठन् शृण्वन् विमुच्यते। विज्ञानाज्ञानशमनाद् घोरात् संसारसागरात्॥

Verse 23

लिखित्वेदं च यो दद्यान्माध्यां धेनुसमन्वितम् । ब्रह्मलोकमवाप्नोति स मुक्तोऽज्ञानबंधनात् ॥ २३ ॥

यो ह्येतद् लिखित्वा दद्यात् माध्यां धेनुसमन्वितम्। स ब्रह्मलोकमवाप्नोति मुक्तोऽज्ञानबन्धनात्॥

Verse 24

यश्चानुक्रमणीं चापि पठेद्वा श्रृणुयादपि । सोऽपि कृष्णप्रसादेन लभते वांछितं फलम् ॥ २४ ॥

यश्चानुक्रमणीं पठेद् वा शृणुयादपि। सोऽपि कृष्णप्रसादेन वाञ्छितं फलमश्नुते॥

Verse 25

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने ब्रह्मवैवर्तपुराणानुक्रमणीनिरूपणं नामैकोत्तरशततमोऽध्यायाः ॥ १०१ ॥

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने ब्रह्मवैवर्तपुराणानुक्रमणीनिरूपणं नामैकोत्तरशततमोऽध्यायः समाप्तः ॥१०१॥

Frequently Asked Questions

Because it prioritizes catalog metadata—kalpa affiliation, verse-count, internal division, and episode sequence—along with a phalaśruti, functioning as an index/abstract for the Brahmavaivarta rather than unfolding its full stories.

Brahmā-khaṇḍa, Prakṛti-khaṇḍa, Vighneśa (Gaṇeśa)-khaṇḍa, and Kṛṣṇa-khaṇḍa.

It asserts that reciting, hearing, or even listening to the anukramaṇikā grants the desired result by Kṛṣṇa’s grace, and that engagement with the Brahmavaivarta teaching can liberate one from saṃsāra by pacifying both knowledge and ignorance.