Shloka 1
Adhyaya 70 — The King Confronts the Rakshasa and Restores the Brahmin’s Wife
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे औत्तममन्वन्तरे एकोनसप्ततितमोऽध्यायः । सप्ततितमोऽध्यायः- ७० । मार्कण्डेय उवाच । अथारुरोह स्वरथं प्रणिपत्य महामुनिम् । तेनाख्यातं वनं तच्च प्रययावुत्पलावतम् ॥
iti śrīmārkaṇḍeyapurāṇe auttamamanvantare ekonasaptatitamo 'dhyāyaḥ / saptatitamo 'dhyāyaḥ- 70 / mārkaṇḍeya uvāca athāruroha svarathaṃ praṇipatya mahāmunim / tenākhyātaṃ vanam antaś ca prayayāv utpalāvatam
इति श्रीमार्कण्डेयपुराणे औत्तममन्वन्तरे एकोनसप्ततितमोऽध्यायः समाप्तः। अथ सप्ततितमोऽध्याय आरभ्यते। मार्कण्डेय उवाच—ततः स्वं रथमारुह्य महर्षिं प्रणम्य सः, तेन निर्दिष्टं वनं प्रति, उत्पलावटकम् इति, प्रस्थितवान्।
FAQs
Right action follows right reverence: the king bows to wisdom (mahāmuni) and then acts decisively, showing the ideal sequence—humility, instruction, execution.
Manvantara: explicit placement within Auttama-manvantara; the colophon anchors the narrative in Purāṇic time-structure.
The ‘journey to the forest’ indicates movement from courtly order into the testing-ground of the unknown—where dharma must be enacted, not merely proclaimed.