Adhyaya 34 — Madālāsā’s Instruction on Sadācāra (Householder Conduct, Purity, and Daily Rites)
न भक्षयीत सततं प्रत्यक्षलवणानि च ।
वर्ज्यं चिरोषितं पुत्र ! भक्तं पर्युषितञ्च यत् ॥
na bhakṣayīta satataṃ pratyakṣalavaṇāni ca | varjyaṃ ciroṣitaṃ putra! bhaktaṃ paryuṣitañ ca yat ||
नातिलवणं सदा भुञ्जीत। चिरस्थितं तथा शीतं (पर्युषितं) अन्नं परिहरेत्, प्रियपुत्र॥
{ "primaryRasa": "shanta", "secondaryRasa": "dharma", "rasaIntensity": 0, "emotionalArcPosition": "", "moodDescriptors": [] }
Moderation (especially in taste) is dharmic discipline, and freshness/purity of food is prioritized; habitual indulgence and stale food are treated as harmful to both body and clarity.
Not pancalakṣaṇa; it is practical dharma concerning āhāra (diet) and śauca.
Over-salting and stale food can be read as metaphors for overstimulation and ‘old impressions’; avoiding them supports a calmer, more sattvic inner condition.