Yudhiṣṭhira’s Lament for Karṇa and Renunciation-Oriented Self-Assessment (शोक-प्रलापः / त्याग-प्रवृत्तिः)
पितृभ्यो देवताभ्यश्व गता वैवस्वतक्षयम्,परंतु उनका यह उद्योग सर्वथा निष्फल हो गया; क्योंकि हमलोगोंने उन सब माताओंके नवयुवक पुत्रोंको, जो विशुद्ध सुवर्णमय कुण्डलोंसे अलंकृत थे, मार डाला है। वे इस भूलोकके भोगोंके उपभोगका अवसर न पाकर देवताओं और पितरोंका ऋण उतारे बिना ही यमलोकमें चले गये
pitṛbhyo devatābhyaś ca gatā vaivasvatakṣayam; parantu teṣāṃ udyogaḥ sarvathā niṣphalaḥ saṃvṛttaḥ, yataḥ asmābhiḥ tāḥ sarvā mātaraḥ—yeṣāṃ navayuvakāḥ putrāḥ viśuddha-suvarṇamaya-kuṇḍalaiḥ alaṅkṛtāḥ—hatāḥ. te iha-lokasya bhogān anubhavituṃ avasaraṃ na prāpya, devatṛ-ṛṇaṃ ca pitṛ-ṛṇaṃ ca anapākṛtyaiva yama-lokaṃ gatāḥ.
यमस्य वैवस्वतस्य धाम गताः; देवपितृकृत्येषु यः प्रयत्नः कृतः स सर्वथा निष्फलः। वयं हि तासां मातॄणां नवयौवनान् पुत्रान् शुद्धसुवर्णमयकुण्डलभूषितान् हतवन्तः। तेऽस्य भुवनस्य भोगान् न प्राप्य, देवपितृऋणं चानपाकृत्य, यमलोकं प्रस्थिताः।
युधिछिर उवाच