Shloka 10
यत्र देवो महाबाहु: शाश्वतः पुरुषोत्तम: । अनादिनिधनो विप्र किमाश्नर्यमत: परम्
yatra devo mahābāhuḥ śāśvataḥ puruṣottamaḥ | anādinidhano vipra kim āścaryam ataḥ param ||
यत्र देवो महाबाहुः शाश्वतः पुरुषोत्तमः । अनादिनिधनो विप्र किमाश्चर्यमतः परम् ॥ यस्य तेजोविशेषेषु स्वयमात्मा प्रतिष्ठितः । यतो बीजानि जायन्ते नानारूपाणि सर्वशः ॥ येन धृताऽयमखिलो लोकः सचराचरः । तस्य मण्डलमध्ये च नारायणः सनातनः ॥ किमाश्चर्यमतः परम् ॥
नाग उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the supreme, beginningless Lord (Puruṣottama/Nārāyaṇa) as the inner support of cosmic order—so present and powerful that even the Sun’s radiance is portrayed as his abode; recognizing this evokes reverence and wonder.
A Nāga addresses a brāhmaṇa and points to a theological-cosmological marvel: the Supreme Lord is said to dwell in the Sun’s sphere, from whom life’s ‘seeds’ arise and by whose support the earth and all beings are sustained.