Shloka 41
विना किरीटं शुशुभे स पार्थ: श्यामो युवा नील इवोच्चशूड्र: । ततः समुद्ग्रथ्य सितेन वाससा स्वमूर्थजानव्यथितस्तदार्जुन: | विभासित: सूर्यमरीचिना दृढं शिरोगतेनोदयपर्वतो यथा
vinā kirīṭaṁ śuśubhe sa pārthaḥ śyāmo yuvā nīla ivoccacūḍraḥ | tataḥ samudgrathya sitena vāsasā svamūrdhajān vyathitas tadārjunaḥ | vibhāsitaḥ sūryamarīcinā dṛḍhaṁ śirogatenodayaparvato yathā ||
सञ्जय उवाच—विना किरीटं स पार्थः श्यामो युवा नीलशिखर इवोच्छ्रितः शुशुभे। अथ स्वमूर्धजाभरणवियोगेन व्यथितोऽर्जुनः सितेन वाससा केशान् समुद्ग्रथ्य बद्ध्वा युद्धाय स्थितवान्। स च शिरसि पतितैः सूर्यमरीचिभिः दृढं विभासमानः शिरोगतेनोदयपर्वत इव बभौ।
संजय उवाच
Educational Q&A
External emblems of status (like a diadem) may be lost in the upheaval of war, yet a warrior’s steadiness and adherence to duty can restore dignity; true radiance is shown through composure and resolve rather than ornament.
Sañjaya narrates that Arjuna appears without his diadem; distressed, he ties up his hair with a white cloth, and as sunlight falls on his head he shines like a mountain peak at sunrise.