वे बाण नहीं, तक्षकपुत्र अश्वसेनके पक्षपाती पाँच विशाल सर्प थे। अर्जुनने सावधानीसे छोड़े गये दस भल्लोंद्वारा उनमेंसे प्रत्येकके तीन-तीन टुकड़े कर डाले। अर्जुनके बाणोंसे मारे जाकर वे पृथ्वीपर गिर पड़े ।। ततः प्रजज्वाल किरीटमाली क्रोधेन कक्ष प्रदहन्निवाग्नि: । तथा विनुन्नाड्भमवेक्ष्य कृष्णं सर्वेषुभि: कर्णभुजप्रसृष्टे:,कर्णके हाथोंसे छूटे हुए उन सभी बाणोंद्वारा श्रीकृष्णके श्रीअंगोंको घायल हुआ देख किरीटधारी अर्जुन सूखे काठ या घास-फूसके ढेरको जलानेवाली आगके समान क्रोधसे प्रज्वलित हो उठे
tataḥ prajajvāla kirīṭamālī krodhena kakṣaṁ pradahann ivāgniḥ | tathā vinunnāṅgam avekṣya kṛṣṇaṁ sarveṣubhiḥ karṇabhujaprasṛṣṭaiḥ ||
सञ्जय उवाच—ततः किरीटमाली धनञ्जयः शुष्ककाष्ठतृणराशिं दहन्निव वह्निः क्रोधेन प्रजज्वाल। कर्णभुजप्रसृतैः सर्वैः शरैः श्रीकृष्णस्याङ्गेषु व्रणान् दृष्ट्वा, सारथिं गुरुमिव रक्षन्, युद्धधर्मस्य दारुणे क्षणेऽस्य मन्युः प्रबलोऽभवत्।
संजय उवाच