Shloka 29
Cakravyūha-saṃkalpaḥ, Saṃśaptaka-āhvānaṃ, Saubhadra-vikrīḍitam
Drona Parva, Adhyāya 32
सथधनुश्चापरस्यापि सशर: साड्कुशस्तथा । आक्रोशदन्यमन्यो>त्र तथान्यो विमुखो<द्रवत्,उस युद्धमें एक शूरवीरकी खड्गसहित ऊपर उठी हुई भुजा काट डाली गयी। दूसरेकी भी धनुष-बाण और अंकुशसहित बाँह खण्डित हो गयी। वहाँ एक सैनिक दूसरेको पुकारता था और दूसरा युद्धसे विमुख होकर भागा जा रहा था
sa dhanus cāparasya api saśaraḥ sāṅkuśas tathā | ākrośad anyam anyo 'tra tathānyo vimukho 'dravat ||
सञ्जय उवाच—तस्मिन् युद्धे कस्यचित् शूरस्य खड्गहस्तः ऊर्ध्वोत्थितो भुजः छिन्नः। अपरस्यापि धनुःशराङ्कुशसहितो भुजः खण्डितः। तत्रान्योन्यमाक्रोशन्ति स्म केचित्, केचित् तु रणाद्विमुखा भयात् पलायन्ते स्म।
संजय उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the brutal reality of war: courage and duty are tested amid terror, injury, and confusion. It implicitly contrasts steadfastness with the moral and psychological breakdown seen when fighters turn away and flee.
Sañjaya reports a battlefield scene where warriors are maimed—arms cut off along with weapons—while some cry out for help and others, overwhelmed, turn away from combat and run.