अवलप्लुत्य रथात् तूर्ण बाहुभ्यां समवारयत् | महाबली, अमर्षशील एवं अत्यन्त क्रोधमें भरे हुए यमराज-तुल्य सात्यकि जब सहसा कालस्वरूप धृष्टद्युम्नकी ओर बढ़े, तब भगवान् श्रीकृष्णकी आज्ञासे महाबली भीमसेनने तुरंत ही रथसे कूदकर उन्हें दोनों हाथोंसे रोक लिया
avalaplutya rathāt tūrṇaṃ bāhubhyāṃ samavārayat | mahābalī amarṣaśīla evaṃ atyanta-krodha-bhareṇa yamarāja-tulyaḥ sātyakiḥ yadā sahasā kālasvarūpaṃ dhṛṣṭadyumnam prati abhivavṛdhe, tadā bhagavataḥ śrīkṛṣṇasya ājñayā mahābalī bhīmasenaḥ tūrṇam eva rathāt kūditvā tau bāhubhyāṃ avārayat ||
अवलप्लुत्य रथात् तूर्णं बाहुभ्यां समवारयत्। महाबली अमर्षशीलोऽत्यन्तक्रोधसमाविष्टो यमराजतुल्यः सात्यकिः सहसा कालस्वरूपं धृष्टद्युम्नं प्रति यदा अभ्यधावत्, तदा भगवान् श्रीकृष्णस्य आज्ञया महाबली भीमसेनः क्षणेन रथात् प्रप्लुत्य तं द्वाभ्यां बाहुभ्यां निरुद्धवान्॥
संजय उवाच
Even in a righteous war, uncontrolled anger is ethically dangerous; dharma is protected when strength is governed by discipline and when warriors heed wise, legitimate command—here, Kṛṣṇa’s directive to restrain an ally prevents rash escalation.
Sātyaki, inflamed with intense fury, rushes toward Dhṛṣṭadyumna; at Kṛṣṇa’s order, Bhīma jumps down from his chariot and physically holds Sātyaki back with both arms, stopping him from charging forward.