Droṇa-parva Adhyāya 109 — Karṇa–Bhīma Yuddha and Durmukha’s Fall (कर्णभीमयुद्धम्; दुर्मुखवधः)
अयोधयमन् रणे शूरा: सात्वतं युद्धदुर्मदम् । वे शूरवीर मागध-सैनिक बहुत-से बाणों, सहस्रों तोमरों, भिन्दिपालों, प्रासों, मुदगरों और मूसलोंका प्रहार करते हुए समरांगणमें रणदुर्जय सात्यकिके साथ युद्ध करने लगे
sañjaya uvāca | ayodhayaman raṇe śūrāḥ sātvataṃ yuddha-durmadam |
सञ्जय उवाच—रणे शूराः सात्वतं युद्धदुर्मदं सात्यकिं समयोधयन्। मागधसैनिकाः बहुभिर्बाणैः सहस्रैस्तोमरैर्भिन्दिपालैः प्रासैर्मुद्गरैर्मूसलैश्च प्रहरन्तः समराङ्गणे तमभ्यवर्तन्त; स च रणदुर्जय एव बभूव।
संजय उवाच
The verse highlights the kṣatriya ideal of steadfast courage under extreme pressure: even when assailed by many weapons and many foes, a warrior is measured by composure, endurance, and unwavering resolve in the performance of duty on the battlefield.
Sañjaya describes Magadha troops attacking Sātyaki with intense, multi-weapon assaults—arrows and various heavy missiles—yet Sātyaki is portrayed as difficult to defeat, continuing to fight powerfully in the midst of the onslaught.