स तु रत्नाकरवतीं सद्दीपां सागराम्बराम् । शशास पृथिवीं सर्वा हैहय: सत्यविक्रम:,पूर्वकालकी बात है--माहिष्मती नगरीमें सहस्र-भुजधारी परम कान्तिमान् कार्तवीर्य अर्जुन नामवाला एक हैहयवंशी राजा समस्त भूमण्डलका शासन करता था। वह महान् बलवान् और सत्यपराक्रमी था। इस लोकमें सर्वत्र उसीका आधिपत्य था
sa tu ratnākara-vatīṁ sad-dīpāṁ sāgarāmbarām | śaśāsa pṛthivīṁ sarvāṁ haihayaḥ satya-vikramaḥ ||
स तु रत्नाकरवतीं सदीपां सागराम्बराम् । शशास पृथिवीं सर्वां हैहयः सत्यविक्रमः ॥
भीष्म उवाच
The verse frames idealized kingship: a ruler’s legitimacy rests on effective governance and steadfast, truthful valor (satya-vikrama), suggesting that power is ethically evaluated by reliability, order, and rightful sovereignty.
Bhishma begins an ancient account describing the Haihaya ruler Kartavīrya Arjuna of Māhiṣmatī, portraying him as a mighty sovereign who ruled the whole earth—poetically described as ocean-clad and island-filled.