Shloka 14
Draupadī Meets Kṛṣṇa’s Queens — Narratives of the Lord’s Marriages and the Queens’ Bhakti
श्रीसत्योवाच सप्तोक्षणोऽतिबलवीर्यसुतीक्ष्णशृङ्गान् पित्रा कृतान् क्षितिपवीर्यपरीक्षणाय । तान् वीरदुर्मदहनस्तरसा निगृह्य क्रीडन् बबन्ध ह यथा शिशवोऽजतोकान् ॥ १३ ॥ य इत्थं वीर्यशुल्कां मां दासीभिश्चतुरङ्गिणीम् । पथि निर्जित्य राजन्यान् निन्ये तद्दास्यमस्तु मे ॥ १४ ॥
śrī-satyovāca saptokṣaṇo ’ti-bala-vīrya-su-tīkṣṇa-śṛṅgān pitrā kṛtān kṣitipa-vīrya-parīkṣaṇāya tān vīra-durmada-hanas tarasā nigṛhya krīḍan babandha ha yathā śiśavo ’ja-tokān
श्रीसत्योवाच—मम पिता वरार्थिनां राज्ञां पराक्रमपरीक्षणाय सप्तोक्षणोऽतिबलवीर्यसुतीक्ष्णशृङ्गान् अकरोत्। तान् वीरदुर्मदहनः श्रीकृष्णस्तरसा निगृह्य बालकाः शिशवो यथाऽजतोकान् क्रीडन् बबन्ध। एवं स मां वीर्यशुल्कां जग्राह, मार्गे च राजन्यान् निर्जित्य दासीभिश्चतुरङ्गिण्या सह निन्ये; तस्य दास्यं मेऽस्तु।
FAQs
In Canto 10, Kṛṣṇa accepts Satyā (Nagnajitī) by subduing seven extremely powerful bulls arranged by her father to test the strength of would-be grooms.
She highlights Kṛṣṇa’s effortless supremacy—what was impossible for proud kings became, for Him, a playful act done with ease.
Worldly power often breeds arrogance, but true greatness is mastery without ego—devotees remember that the Lord can humble pride and make the impossible effortless.