Adhyaya 145

अध्यायेऽस्मिन् ईश्वरः मालिनीकेन्द्रितं नियमबद्धं मन्त्रकर्म-क्रमं निरूपयति, यत् षोढा-न्यासपूर्वकं प्रवर्तते। न्यासः शाक्त-शाम्भव-यामलभेदेन त्रिविधः, शब्ध-राशि-तत्त्वत्रय-देहस्थापनयोः सम्बन्धं दर्शयन्। ततः छन्दो-मन्त्रविभागाः कथ्यन्ते—द्वादशाक्षरा वनमाला, पञ्चाङ्गी रत्नपञ्चात्मा, नवाङ्गी नवात्मा; शाक्तभेदेषु षोडश-प्रतिरूपयुक्ता त्रिविद्या (झ-चिह्निता), अधोराष्टकं, द्वादशाङ्ग-रचना च। बीजाक्षर-आयुधमन्त्रैः समाप्यते सर्वसाधकः मन्त्रः—“क्रीं ह्रौं क्लीं श्रीं क्रूं फट्” (फट् त्रिवारम्)। अनन्तरं शिरः-नेत्र-श्रोत्र-मुख-दन्त-कण्ठ-स्कन्ध-भुज-अङ्गुलि-कटि-नाभि-हृदय-ऊरु-जानु-जङ्घा-पादेषु तथा रक्त-मांस-अस्थि-मज्जा-शुक्र-प्राण-कोशादिषु अक्षर-शक्तिदेवतानां दीर्घः देह-न्यासः प्रदर्श्यते। अन्ते ह्रीं-बीजसमन्वित-रुद्रशक्तिपूजनं सर्वसिद्धि-प्रदं, धर्मार्थ-आध्यात्मिक-लक्ष्यैः सह तान्त्रिक-प्रयोगस्य संयोगं सूचयति।