Adhyaya 217
Gāyatrī-nirvāṇa (गायत्रीनिर्वाणम्) — Śiva-Liṅga Stuti as a Path to Yoga and Nirvāṇa
अग्निरुवाच—लिङ्गरूपेण शिवस्य स्तुत्या गायत्र्या योगसिद्धिर्भवति; वसिष्ठादय ऋषयः शङ्करात् ‘निर्वाण’नाम परमं ब्रह्म लेभिरे। अत्र संक्षिप्तं लिङ्गस्तोत्रं प्रवर्तते—शिवः सुवर्णः, वैदिकः, परः, व्योमवत्, सहस्ररूपः, तेजोमयः, आद्यः, श्रुतिप्रसिद्धश्चेति नमस्क्रियते। स्तोत्रे लिङ्गं पाताल-ब्रह्मादिभिः, अव्यक्त-बुद्ध्यहङ्कार-भूत-इन्द्रिय-तन्मात्र-पुरुष-भाव-त्रिगुणैः, अन्ते यज्ञ-तत्त्वलक्षणेन चैक्यं नीयते। ततः प्रार्थना—परमं योगं, सत्सन्ततिं, अक्षरं ब्रह्म, परां शान्तिं च देहि। अन्ते श्रीपर्वते वसिष्ठस्तुत्या तुष्टः शिवः वंशाक्षयत्वं दृढधर्मबुद्धिं च दत्त्वा तिरोऽभवत्—इति स्तोत्रस्य तत्त्वोपदेश-वरप्रदत्वं प्रतिपाद्यते।
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.
Frequently Asked Questions
That Śiva as Liṅga is the all-pervading reality mirrored in cosmic and psychological principles, and that Gāyatrī-linked devotion and yoga culminate in realization of Nirvāṇa (Parabrahman).
A layered identification of the liṅga with Sāṃkhya-style tattvas (avyakta, buddhi, ahaṅkāra, indriyas, tanmātras, bhūtas), the tri-guṇas, and yajña/tattva—presenting Śiva as both transcendence and immanence.
It frames stuti as sādhanā: devotion and mantra-yoga yield inner peace and Brahman-realization, while also legitimizing worldly stability through boons such as akṣaya lineage and steadfastness in dharma.