Verse 15
Sarvasara
अज्ञानं तुच्छाप्यसती कालत्रयेऽपि पामराणां वास्तवी च सत्त्वबुद्धिर्लौकिकानामिदमित्थमित्यनिर्वचनीया वक्तुं न शक्या॥१५॥
अज्ञानम् । तुच्छम् । अपि । असती । काल-त्रये । अपि । पामराणाम् । वास्तवी । च । सत्त्व-बुद्धिः । लौकिकानाम् । इदम्-इत्थम्-इति । अनिर्वचनीया । वक्तुम् । न । शक्या ॥१५॥
ajñānaṃ tucchāpy asatī kālatraye 'pi pāmarāṇāṃ vāstavī ca sattva-buddhir laukikānām idam-ittham ity anirvacanīyā vaktuṃ na śakyā ||15||
Неведение (аджняна) — хотя и ничтожно и нереально — даже во всех трёх временах принимается невежественными за подлинно существующее; для мирских людей оно невыразимо как «это так-то» и не может быть окончательно утверждено.
Ignorance—though insubstantial and unreal—is, even in the three times, regarded by the ignorant as truly existent; for worldly people it is indescribable as ‘this is thus’; it cannot be definitively stated.