धन्यानामपि धन्यास्ते देवानामपि देवताः । कृष्णोपरि मतिर्येषां हीयते न कदाचन
dhanyānāmapi dhanyāste devānāmapi devatāḥ | kṛṣṇopari matiryeṣāṃ hīyate na kadācana
Блаженны они—блаженнейшие среди блаженных, божественные среди богов,—чья мысль, устремлённая к Кришне, никогда и ни в какое время не ослабевает.
Sūta (Lomaharṣaṇa) to the sages (deduced)
Steady devotion to Kṛṣṇa is the highest fortune, surpassing worldly and even celestial status.
Not a single tīrtha is named in this verse; within context it supports the Dvārakā Māhātmya by exalting Kṛṣṇa-centered devotion.
No external ritual is prescribed; the inner sādhana is unwavering Kṛṣṇa-smṛti/bhakti.