निस्तेजकः सभायां यो गलगण्डी स जायते । सदा क्रोधी च चंडालः पूतिवक्त्रश्च सूचकः
nistejakaḥ sabhāyāṃ yo galagaṇḍī sa jāyate | sadā krodhī ca caṃḍālaḥ pūtivaktraśca sūcakaḥ
Кто в собрании унижает достоинство другого, рождается с зобом. Вечно гневающийся становится чандалой; а доносчик рождается со зловонным ртом.
Lomaharṣaṇa (Sūta), narrating to the sages (deduced from Māheśvara-khaṇḍa context)
Scene: A formal assembly: one speaker publicly belittles another; karmic mirror shows the offender reborn with a swollen neck (goitre). Parallel vignettes: an enraged man descending into caṇḍāla status; an informer with a dark, fetid mouth emitting harsh words as black smoke.
Public humiliation, uncontrolled anger, and betrayal through informing corrupt one’s speech and status through karmic retribution.
No tīrtha is mentioned; the emphasis is on ethical discipline in society.
None; it teaches restraint, non-slander, and mastery over anger.