श्रुत्वा च लिंगप्रवरं महाकालमुपासदत् । ततो रुद्रवचः स्मृत्वा महाकालः स्मयन्निव
śrutvā ca liṃgapravaraṃ mahākālamupāsadat | tato rudravacaḥ smṛtvā mahākālaḥ smayanniva
Услышав, что Махакала — наипревосходнейший среди линг, он приблизился, чтобы совершить почитание. Затем, вспомнив слова Рудры, Махакала словно бы улыбнулся.
Nārada (continuing narration)
Tirtha: Mahākāla (Mahākāleśvara)
Type: kshetra
Scene: A devotee/king, having heard Mahākāla’s pre-eminence among liṅgas, approaches the sanctum; the liṅga’s presence is rendered as subtly smiling, as if remembering Rudra’s promise.
Approaching the supreme Liṅga with faith invites divine grace—often depicted as a responsive, living presence.
The Mahākāla Liṅga-sthala, praised as foremost among Liṅgas.
Upāsanā—approaching and worshipping Mahākāla as the liṅga-pravara.