निःसृत्य जलकल्लोलपूर्विका स्कंदमाययौ । स च संताडितः शक्त्या विभिन्नहृदयोसुरः । नादयन्वसुधां सर्वां पपातायोमुखो मृतः
niḥsṛtya jalakallolapūrvikā skaṃdamāyayau | sa ca saṃtāḍitaḥ śaktyā vibhinnahṛdayosuraḥ | nādayanvasudhāṃ sarvāṃ papātāyomukho mṛtaḥ
Вырвавшись, словно вздымающаяся волна, Айомукха ринулся к Сканде. Но, поражённый божественной Шакти, асура был с расколотым сердцем; огласив всю землю ревом, Айомукха пал ниц и умер.
Lomaharṣaṇa (Sūta), narrating to the sages (deduced from Māheśvarakhaṇḍa convention)
Scene: Ayomukha surges forward like a wave, mouth of iron gaping; Skanda’s Śakti strikes, splitting the heart; the asura collapses face-down as the ground reverberates.
Adharma, even when forceful and terrifying, collapses when confronted by divine, dharma-protecting power embodied by Skanda.
This verse is primarily heroic narrative (vīra-kathā) within the Kaumārikākhaṇḍa; no specific tīrtha is explicitly praised in this line.
None in this verse; it describes the battlefield event of the asura’s death.