सर्वे देवा यत्पदमामनंति वेदैश्च सर्वैरपि यो न लभ्यः । ब्रह्मादिविश्वं ननु यस्य शैल बालस्य वा क्रीडनकं वदंति
sarve devā yatpadamāmanaṃti vedaiśca sarvairapi yo na labhyaḥ | brahmādiviśvaṃ nanu yasya śaila bālasya vā krīḍanakaṃ vadaṃti
Все боги чтут его высочайшее состояние; и всё же даже все Веды вместе не могут постичь его вполне. Воистину, вся вселенная, начиная с Брахмы, говорится, для этого Дитя Горы — лишь игрушка.
Nārada
Scene: A cosmic tableau: gods with folded hands before an immeasurable Śiva; the universe (Brahmā and all worlds) depicted as a small toy in the hands of a mountain-born childlike Lord—suggesting both awe and playful transcendence.
The Absolute surpasses conceptual grasp; the cosmos itself is held within the Lord’s effortless play (līlā).
No named tīrtha; the imagery is cosmic and mountain-associated, fitting the Himālaya setting.
None; it is theological praise.