अहन्यहनि याचंतमहं मन्ये गुरुं यथा । मार्जनं दर्पणस्येव यः करोति दिनेदिने
ahanyahani yācaṃtamahaṃ manye guruṃ yathā | mārjanaṃ darpaṇasyeva yaḥ karoti dinedine
Я почитаю того, кто просит изо дня в день, как учителя: подобно ежедневной полировке зеркала, он побуждает человека очищаться каждый день.
Sārasvata (contextual continuation)
Scene: A householder at his doorway offers alms to a humble beggar; behind them a polished mirror gleams, symbolizing inner cleansing; the beggar’s face is serene, teacher-like.
Those who ask for help become instruments of one’s purification, training the giver in humility and regular generosity.
No site is mentioned; the verse highlights inner tīrtha—purification through dāna.
It suggests habitual daily giving (regular dāna) as a practice of ongoing self-cleansing.