Mantra 6
कु॒विद॒ङ्ग यव॑मन्तो॒ यवं॑ चि॒द्यथा॒ दान्त्य॑नुपू॒र्वं वि॒यूय॑ । इ॒हेहै॑षां कृणुहि॒ भोज॑नानि॒ ये ब॒र्हिषो॒ नम॑ उक्तिं॒ यज॑न्ति । उ॒प॒या॒मगृ॑हीतोऽस्य॒श्विभ्यां॑ त्वा॒ सर॑स्वत्यै॒ त्वेन्द्रा॑य त्वा सु॒त्राम्ण॑ ए॒ष ते॒ योनि॒स्तेज॑से त्वा वी॒र्या॒य त्वा॒ बला॑य त्वा
kuvíd aṅga yávamanto yávaṃ cid yáthā dā́nty anupūrváṃ viyū́ya | ihéháiṣāṃ kṛṇuhi bhójanāni yé barhíṣo náma uktíṃ yájanti | upayā́ma-gṛhīto 'sy aśvíbhyāṃ tvā sárasvatyai tvéndrā́ya tvā sutrā́mṇe eṣá te yóniḥ téjase tvā vīryā́ya tvā bálāya tvā ||
Неужели те, что богаты ячменём, — как они и ячмень даруют, распределяя его по должному порядку, — пусть здесь, именно здесь, устроят нам угощения: те, кто на бархисе, с речью «намах», совершают жертвоприношение. Упаяма-грихита ты: для Ашвинов — тебя, для Сарасвати — тебя, для Индры — тебя, для Сутрамана — тебя. Вот твоё лоно; для сияния — тебя, для доблести — тебя, для силы — тебя.
कु॒विद् । अ॒ङ्ग । यव॑-मन्तः । यव॑म् । चित् । यथा॑ । दान्ति॑ । अनु॒-पू॒र्वम् । वि॒-यूय॑ । इ॒ह । इ॒ह । ए॒षाम् । कृ॒णु॒हि । भोज॑नानि । ये । ब॒र्हिषः॑ । नमः॑ । उ॒क्तिम् । यज॑न्ति । उ॒प॒या॒म-गृ॑हीतः । अ॒सि । अ॒श्विभ्यां॑ । त्वा । सर॑स्वत्यै । त्वा । इन्द्रा॑य । त्वा । सु॒-त्राम्णे॑ । ए॒षः । ते । योनिः॑ । तेज॑से । त्वा । वी॒र्या॒य । त्वा । बला॑य । त्वा ।