The Greatness of Puṣkara: Tripuṣkara Pilgrimage, Sacred Geography, and the Doctrine of Self-Restraint
अर्चनं चैव देवेषु सर्वमक्षयकारकम् । अर्घ्यं चोच्चावचं गृह्य शष्कुलापूपकांस्ततः
arcanaṃ caiva deveṣu sarvamakṣayakārakam | arghyaṃ coccāvacaṃ gṛhya śaṣkulāpūpakāṃstataḥ
Поклонение богам всецело является источником неистощимой заслуги. Взяв аргьхью — почтительное подношение — разных видов, следует затем преподнести ритуальные пищевые дары, такие как шашкула и лепёшки апупака.
Unspecified (context-dependent within Sṛṣṭikhaṇḍa 19; likely a narrator/instructor figure in the ongoing dialogue).
Primary Rasa: shanta
Type: tirtha
Sandhi Resolution Notes: caiva → ca eva; sarvamakṣayakārakam → sarvam akṣaya-kārakam; coccāvacaṃ → ca uccāvacam; śaṣkulāpūpakāṃstataḥ → śaṣkula-āpūpakān tataḥ.
It states that worship offered to the devas yields akṣaya—an imperishable, enduring spiritual merit—emphasizing the lasting value of sincere ritual devotion.
Arghya is a respectful offering (often water with auspicious substances) presented in worship. The verse highlights offering arghya in various suitable forms as part of proper devotional ritual.
It underscores disciplined, tangible devotion: honoring the divine through appropriate offerings according to one’s means, integrating reverence, generosity, and correct ritual conduct.