पतितो ऽभिशस्तः क्लीबः पिशुनव्यङ्गरोगिणः कुनखी श्यावदन्तश्च कुण्डगोलाश्वपालकाः //
patito 'bhiśastaḥ klībaḥ piśunavyaṅgarogiṇaḥ kunakhī śyāvadantaśca kuṇḍagolāśvapālakāḥ //
«Падший с пути должного поведения (patita), публично обвинённый или осуждённый (abhiśasta), бессильный (klība), клеветник (piśuna), страдающий уродством или болезнью (vyaṅga-rogin), имеющий болезнь ногтей (kunakhī), с почерневшими зубами (śyāvadanta), а также такие, как kuṇḍa, gola и конюхи,—все они причисляются к порицаемым разрядам»
This verse does not discuss pralaya; it is a dharma-style list identifying persons considered censured or disqualified in certain social/ritual contexts.
It functions as a normative guideline: a king or householder is expected to uphold community standards of conduct and, in ritual matters, recognize traditional disqualifications (e.g., those condemned for serious misconduct or disruptive behavior like slander).
The relevance is primarily ritual: such lists are used to define eligibility and purity boundaries for participation in rites or receiving certain religious roles, rather than giving Vastu or temple-building rules.