Virāṭa-parva Adhyāya 54 — Missile-Exchange and Tactical Redirection
Arjuna, Aśvatthāman, Karṇa
ततः स विद्धों भरतर्षभेण बाणेन गात्रावरणातिगेन । गतासुराजौ निपपात भूमौ नगो नगाग्रादिव वातरुग्ण:
tataḥ sa viddho bharatarṣabheṇa bāṇena gātrāvaraṇātigena | gatāsurājau nipapāta bhūmau nago nagāgrādiva vātarugṇaḥ ||
Вайшампаяна сказал: Тогда тот царь, поражённый быком среди Бхарат (Арджуной) стрелой, что пробила его доспех и вошла в тело, лишился жизненного дыхания и пал на землю. Как горное дерево, сломленное бурей, низвергается с вершины, так он рухнул с колесницы на поле брани.
वैशम्पायन उवाच
The verse highlights the inevitability of consequences in righteous conflict: when war is joined under dharma, skill and resolve can bring swift, final outcomes. The storm-torn tree simile stresses impermanence of power and the fragility of embodied life before decisive action.
A king is struck by Arjuna’s penetrating arrow that passes through his armor; his life departs and he falls from his chariot onto the battlefield, compared to a great tree blown down from a mountain peak.