Shloka 49
Nala’s Embassy to Damayantī and the Gods’ Proposal (नलस्य दूतत्वं देवप्रस्तावश्च)
कदा द्रक्ष्यामि बीभत्सुं कृतास्त्रं पुनरागतम् । प्रियवादिनमक्षुद्रं दयायुक्तमतन्द्रित:,“मैं सदा निरालस्यभावसे यही सोचा करता हूँ कि श्रेष्ठ, दयालु और प्रियवादी अर्जुन कब अस्त्रविद्या सीखकर फिर यहाँ आयेगा और मैं उसे भर आँख देखूँगा
kadā drakṣyāmi bībhatsuṁ kṛtāstraṁ punarāgatam | priyavādinaṁ akṣudraṁ dayāyuktam atandritaḥ ||
Вайшампаяна сказал: «Когда же я вновь увижу Бибхатсу (Арджуну), вернувшегося после овладения наукой оружия, — мягкого в речи, благородного и не мелочного, исполненного сострадания и всегда бдительного? Я без устали думаю о нём с тоскующим желанием, мечтая насмотреться на него вдоволь».
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse praises an ideal warrior’s dharmic qualities: mastery of arms should be joined with compassion, noble-mindedness, pleasing speech, and tireless vigilance—ethical character is presented as inseparable from martial excellence.
The speaker expresses eager anticipation to see Arjuna again after he has completed his weapons-training and returned, emphasizing Arjuna’s admirable virtues alongside his acquired martial skill.