Kṣānti–Tejas Viveka: Prahlāda’s Instruction to Bali
Draupadī’s Application
तेजस्विनं त॑ विद्वांसो मन्यन्ते तत्त्वदर्शिन: । जो उत्पन्न हुए क्रोधको अपनी बुद्धिसे दबा देता है, उसे तत्त्वदर्शी विद्वान् तेजस्वी मानते हैं
tejasvinaṃ taṃ vidvāṃso manyante tattvadarśinaḥ | yo utpannaṃ krodhaṃ svabuddhyā daba (damayati) sa tattvadarśī vidvān tejasvī manyate ||
Юдхиштхира сказал: «Те, кто поистине прозревает сущность, считают того человека сияющим и благородным—того, кто, когда поднимается гнев, подавляет его собственной ясной мудростью. Такое самообладание прославляют как признак истинного ведающего истину».
युधिछिर उवाच
True brilliance (tejas) is not mere power or status but mastery over oneself—especially the ability to restrain arising anger through discerning intelligence. The verse elevates inner governance as the hallmark of a genuine tattvadarśin (knower of truth).
In the Vana Parva context, Yudhiṣṭhira articulates a dharmic standard of conduct: the wise recognize and honor a person who checks anger at its very rise. The statement functions as ethical instruction, emphasizing restraint as a superior form of strength.