Dyumatsena’s Restoration and Sāvitrī’s Disclosure of Yama’s Boons (आरण्यकपर्व, अध्याय २८२)
गन्धर्वाप्सरसो भद्रे मामापानगतं सदा । उपतिष्ठन्ति वामोरु यथैव भ्रातरं मम,“भद्रे! वामोरु! जब मैं मधुपानकी गोष्ठीमें बैठता हूँ, उस समय मेरे भाईकी ही भाँति मेरी सेवामें भी गन्धर्वोंसहित अप्सराएँ उपस्थित होती हैं
gandharvāpsaraso bhadre mām āpānagataṃ sadā | upatiṣṭhanti vāmoru yathaiva bhrātaraṃ mama ||
Мārкаṇḍея сказал: «О благородная дева, о прекраснобёдрая,— всякий раз, когда я сижу на пиру пития, гандхарвы вместе с апсарами неизменно прислуживают мне, как прислуживали бы моему брату».
मार्कण्डेय उवाच
The verse underscores the idea that spiritual stature and divine favor can manifest as effortless honor and service from higher beings; it also reflects the epic’s theme that true eminence is recognized beyond human society.
Mārkaṇḍeya addresses a woman respectfully and describes a recurring marvel: whenever he is present at a drinking assembly, Gandharvas and Apsarases attend him, treating him with the same deference they show to his brother.