आरण्यकपर्वणि अध्यायः २१६ — इन्द्र-स्कन्द-संमुखता वज्रप्रहारश्च
Indra approaches Skanda; vajra strike and the arising of Viśākha
अजानता कृतमिदं मयेत्यहमथाब्रुवम् क्षन्तुमहसि मे सर्वमिति चोक्तो मया मुनि:,मैंने साहस करके उन मुनीश्वरसे कहा--“भगवन्! अनजानमें मेरे द्वारा यह अपराध बन गया है। अतः आप यह सब क्षमा कर दें”
ajānatā kṛtam idaṃ mayeti aham athābruvam | kṣantum arhasi me sarvam iti cokto mayā muniḥ ||
Тогда я осмелился заговорить и признался: «О почтенный муни, это было сделано мною по неведению. Прости мне всё». Так я обратился к мудрецу, принимая на себя вину и умоляя о прощении за непреднамеренный проступок.
व्याध उवाच
Even when a wrong is unintentional, dharma calls for honest acknowledgment, humility, and seeking forgiveness; moral responsibility includes repairing harm, not merely claiming ignorance.
The hunter addresses a sage, confessing that the offense occurred unknowingly and requesting complete pardon, framing the encounter around accountability and the possibility of forgiveness.