च्यवन-यज्ञे अश्विनोः सोमग्रहण-विवादः
Cyavana’s Sacrifice and the Aśvins’ Soma Dispute
च्यवनं च सुकन्यां च दृष्टवा देवसुताविव । रेमे सभार्य: शर्याति: कृत्स्नां प्राप्प महीमिव,च्यवन और सुकनन््याको देवकुमारोंके समान सुखी देखकर पत्नीसहित शर्यातिको महान् हर्ष हुआ, मानो उन्हें सम्पूर्ण पृथ्वीका राज्य मिल गया हो। च्यवन ऋषिने रानियोंसहित राजाका बड़ा आदर-सत्कार किया और उनके पास बैठकर मनको प्रिय लगनेवाली कल्याणमयी कथाएँ सुनायीं
cyavanaṁ ca sukanyāṁ ca dṛṣṭvā devasūtāv iva | reme sabhāryaḥ śaryātiḥ kṛtsnāṁ prāpya mahīm iva ||
Увидев Чьявану и Суканию, процветающих словно сыновья богов, царь Шарьяти вместе с царицей возликовал безмерно, будто бы обрел владычество над всей землёй.
लोगश उवाच
The verse highlights dharma through the king’s joy at the welfare of a sage and his daughter, implying that honoring ascetics, maintaining marital fidelity, and acting with reverence toward spiritual merit bring auspicious outcomes and inner satisfaction comparable to worldly sovereignty.
King Śaryāti sees the sage Cyavana and his daughter Sukanyā in a flourishing, radiant state—likened to divine youths—and he rejoices with his queen, feeling as if he has gained the whole earth, signaling relief and gratitude at their well-being.