अरण्यवृत्ति-वैराग्योपदेशः | Forest Discipline and the Program of Non-Attachment
आत्माराम: प्रसन्नात्मा जडान्धबधिराकृति: । अकुर्वाण: परै: काज्चित् संविदं जातु कैरपि
ātmārāmaḥ prasannātmā jaḍāndhabadhirākṛtiḥ | akurvāṇaḥ paraiḥ kāñcit saṃvidaṃ jātu kair api ||
Юдхиштхира сказал: «Я буду радоваться лишь Атману и хранить внутреннее существо всегда спокойным. Приняв вид тупого, слепого и глухого, я никогда ни с кем не вступлю в беседу; не стану говорить с другими, не буду на них смотреть и не буду их слушать — находя удовлетворение только в самосозерцании».
युधिछिर उवाच
The verse teaches radical inwardness: cultivating serenity and self-sufficiency by withdrawing from social exchange and sensory engagement, as a discipline of detachment and self-contemplation.
Yudhiṣṭhira expresses an intention to renounce ordinary interaction—speaking, seeing, and hearing—adopting an outwardly unresponsive demeanor, and to seek peace through absorption in the Self.