ऋत्विग्धर्मः, दक्षिणा-न्यायः, तपसः परमार्थः
Ritvij-Dharma, the Norm of Dakṣiṇā, and the Higher Meaning of Tapas
इति श्रीमहाभारते शान्तिपर्वणि राजधर्मानुशासनपर्वणि एकोनाशीतितमो<ध्याय: ।। ७९ || इस प्रकार श्रीमह्याभारत शान्तिपर्वके अन्तर्गत राजधमनिशासनपर्वमें उन्यासीवाँ अध्याय पूरा हुआ
iti śrīmahābhārate śāntiparvaṇi rājadharmānuśāsanaparvaṇi ekonāśītitamo 'dhyāyaḥ || 79 ||
Так, в «Шри Махабхарате», в пределах «Шанти-парвы», в разделе «Раджадхарманушасана-парва» (наставление о долге царей), завершается семьдесят девятая глава (то есть восемьдесят первая минус одна). Это — формальный колофон, отмечающий окончание главы в наставлении Бхишмы о царской дхарме.
भीष्म उवाच
This verse is a colophon rather than a doctrinal statement: it signals the completion of a chapter within Bhīṣma’s instruction on rājadharma (the ethical and practical duties of a ruler) in the Śānti Parva.
The text formally closes the chapter in the Śānti Parva’s rājadharma instruction section, indicating that Bhīṣma’s discourse has reached the end of this adhyāya.