ऋत्विग्धर्मः, दक्षिणा-न्यायः, तपसः परमार्थः
Ritvij-Dharma, the Norm of Dakṣiṇā, and the Higher Meaning of Tapas
अहिंसा सत्यवचनमानृशंस्यं दमो घृणा । एतत् तपो विदुर्धीरा न शरीरस्य शोषणम्
ahiṃsā satyavacanam ānṛśaṃsyaṃ damo ghṛṇā | etat tapo vidur dhīrā na śarīrasya śoṣaṇam ||
Бхишма сказал: «Ненасилие, правдивое слово, отсутствие жестокости, обуздание ума и чувств и сострадание ко всем существам — вот что мудрые знают как истинный тапас. Одно лишь иссушение или истязание тела — не тапас».
भीष्म उवाच
True tapas is ethical and inward discipline—non-violence, truthfulness, kindness, self-restraint, and compassion—rather than merely punishing or starving the body.
In the Śānti Parva’s instruction on dharma, Bhīṣma teaches Yudhiṣṭhira by redefining austerity as moral conduct and controlled living, not external bodily mortification.