Adhyāya 325: Nārada in Śvetadvīpa—Stotra to the Nirguṇa Mahātman
उद्यानानि च रम्याणि तथैवायतनानि च । पुण्यानि चैव रत्नानि सो>त्यक्रामदथाध्वग:
udyānāni ca ramyāṇi tathaivāyatanāni ca | puṇyāni caiva ratnāni so 'tyakrāmad athādhvagaḥ ||
Бхишма сказал: Путник прошёл—не привязываясь—мимо многих прекрасных садов, а также мимо различных жилищ и священных святилищ. Даже когда перед ним лежали драгоценные и благие камни, он пренебрёг ими всеми и продолжил путь. Стих подчёркивает нравственность непривязанности: мудрый не позволяет ни удобству, ни святости, ни богатству отвлечь его от высшей цели.
भीष्म उवाच
That true spiritual or ethical progress requires non-attachment: even beauty (gardens), sanctity (shrines), and wealth (jewels) should not distract one from the chosen higher aim.
A traveler encounters attractive gardens, residences/temples, and even valuable jewels, but he deliberately passes them by, showing disciplined indifference and continuing his journey.