Adhyātma–Adhibhūta–Adhidaivata Correspondences and the Triguṇa Lakṣaṇas (Śānti-parva 301)
प्राप्त काले च यद् दुःखं सततं विषयैषिणाम् | तिर्यक्षु पततां दुःखं पततां नरके च यत्
prāpta-kāle ca yad duḥkhaṁ satataṁ viṣayaiṣiṇām | tiryakṣu patatāṁ duḥkhaṁ patatāṁ narake ca yat ||
Бхишма сказал: «Размысли о страдании, которое вновь и вновь постигает тех, кто вечно гонится за предметами чувств, когда приходит предначертанный час; и размысли также о страдании существ, падающих в животные рождения, и о страдании тех, кто падает в ад».
भीष्म उवाच
Attachment to sense-objects leads to recurring suffering, and karmic downfall can culminate in painful states such as animal birth and hell; therefore one should cultivate discernment and restraint rather than compulsive pursuit of pleasures.
In the Śānti Parva discourse, Bhīṣma continues instructing the king on the consequences of desire-driven living, contrasting worldly craving with the grim outcomes of karmic decline (tiryagyoni and naraka) to motivate ethical self-control and higher knowledge.