अध्याय २९४ — योगलक्षणम् तथा सांख्यपरिसंख्यानम्
Yoga Definition and Sāṃkhya Enumeration
ता: प्राप्प तु स धिग्दण्डो न कारणमतो5भवत् | ततो<भ्यगच्छन देवांश्र ब्राह्मुणांक्षावमन्य ह
tāḥ prāpya tu sa dhigdaṇḍo na kāraṇam ato 'bhavat | tato 'bhyagacchan devāṁś ca brāhmaṇāṁś cāvamanyatha ||
Но когда к сбившимся с пути применили наказание порицанием — «кару» осуждения, — оно не стало действенным исправлением. Тогда люди начали пренебрегать и богами, и брахманами и, следуя одному лишь прихотливому желанию, без удержу предались чувственным наслаждениям — знак крушения самообладания и благоговения, на которых держится дхарма.
पराशर उवाच
Mere condemnation or social censure cannot reform those who are deeply corrupted; when reverence for the divine and for Brahminical/ethical authority collapses, people drift into unchecked sense-indulgence, and dharma loses its practical force.
Parāśara describes a stage of societal decline: a corrective measure described as ‘dhigdaṇḍa’ (punishment by reproach) fails to restrain wrongdoers, after which people openly begin to insult the gods and Brahmins and pursue pleasures according to their own will.