वृत्ति-सत्सङ्ग-दान-धर्म
Livelihood, Virtuous Association, and Ethics of Giving
ततो योगबल कृत्वा सर्वयोगेश्वरेश्वर: । त॑ं यज्ञं स महातेजा भीमैरनुचरैस्तदा
tato yogabalaṃ kṛtvā sarvayogeśvareśvaraḥ | taṃ yajñaṃ sa mahātejā bhīmair anucaraiḥ tadā
Затем, собрав силу, рожденную йогой (yoga-bala), тот могучий, владыка над владыками всех йогических учений, приступил в то время к совершению жертвоприношения, окружённый грозными спутниками; его сияние и власть были несомненны. Этот отрывок подчёркивает: внутреннее мастерство (yoga-bala) показано как должное основание для руководства великим обрядом и публичным деянием.
भीष्म उवाच
The verse links outer religious action (yajña) with inner discipline (yoga): legitimate authority and effective leadership are portrayed as grounded in self-mastery and spiritual strength, not merely in ceremony or force.
Bhishma describes a powerful figure who, after employing yogic power, proceeds to conduct a particular sacrifice, surrounded by a formidable retinue—highlighting both spiritual capability and the public, organized nature of the ritual act.