Adhyāya 189: Japa—Inquiry into the Jāpaka, Method
Vidhi), and Fruit (Phala
प्रजा ब्राह्मणसंस्कारा: स्वकर्मकृतनिश्चया: । ऋषिभि: स्वेन तपसा सृज्यन्ते चापरे परै:
bharadvāja uvāca | prajā brāhmaṇasaṃskārāḥ svakarmakṛtaniścayāḥ | ṛṣibhiḥ svena tapasā sṛjyante cāpare paraiḥ ||
Бхарадваджа сказал: «Некоторые народы были порождены риши силой их собственной аскезы—наделённые брахманическими (ведийскими) самскарами и твёрдо решившиеся исполнять свои надлежащие обязанности. Так древние мудрецы продолжали порождать последующие поколения мудрецов и общин.»
भरद्वाज उवाच
The verse links social and ethical stability to two forces: (1) saṃskāra—Vedic formation through rites and disciplined education—and (2) niścaya—steadfast commitment to one’s own dharma (sva-karma). It also presents tapas as a creative, world-sustaining power in the hands of ṛṣis.
Bharadvāja describes how sages, through their austerities, generated communities (and successive lines of sages/people) characterized by Vedic refinement and firm adherence to duty, indicating an ongoing transmission from earlier ṛṣis to later ones.