Durgātitaraṇa—Conduct for Crossing Difficulties (दुर्गातितरणम्)
जो दूसरोंकी सम्पत्तिसे ईर्ष्यावश जलते नहीं हैं और ग्राम्य विषय-भोगसे निवृत्त हो गये हैं, वे मनुष्योंमें श्रेष्ठ साधु पुरुष दुस्तर विपत्तिसे छुटकारा पा जाते हैं ।।
yo 'nyasya sampattito īrṣyāvaśāj jvalati na ca grāmya-viṣaya-bhogebhyo nivṛttaḥ, sa manuṣyeṣu śreṣṭhaḥ sādhu-puruṣo dustarāyā vipatter mokṣam āpnoti. sarvān devān namasyanti sarva-dharmāṃś caiva śṛṇvate; ye śraddadhānāḥ śāntāś ca te durgāṇy atitaranti.
Бхишма учит: Те, кто не сгорает от зависти к чужому богатству и отстранился от грубых мирских наслаждений, — лучшие среди людей. Такие истинно добрые обретают освобождение даже от бедствий, которые трудно перейти. И те, кто поклоняется всем богам и внимает учениям всех дхарм, — исполненные веры и внутреннего мира, — переходят через трудные переправы и выходят за пределы всего поля страдания.
भीष्म उवाच
Freedom from envy and withdrawal from crude sense-indulgence are marks of the best people; coupled with reverence, attentive hearing of dharmic teachings, faith, and inner peace, these virtues enable one to overcome even formidable calamities and suffering.
In the Śānti Parva’s instruction section, Bhīṣma is advising Yudhiṣṭhira on righteous conduct and inner discipline after the war, emphasizing ethical purification (non-envy, restraint) and devotional-attentive orientation (reverence to the gods, listening to dharma) as practical means to endure and transcend misfortune.