धृतराष्ट्र-संजय-संवादः — दुर्योधनस्य ह्रदप्रवेशः
Dhṛtarāṣṭra–Saṃjaya Dialogue: Duryodhana’s Entry into the Lake
रुधिराप्लुतसर्वाड्रो नन्दयन् पाण्डवान् युधि । सहदेवके हाथसे मारा गया उलूक युद्धमें पाण्डवोंको आनन्दित करता हुआ रथसे पृथ्वीपर गिर पड़ा। उस समय उसके सारे अंग खूनसे लथपथ हो गये थे ।।
rudhirāpluta-sarvāṅgo nandayan pāṇḍavān yudhi | sahadevena hataḥ śatruḥ pṛthivyāṃ rathato 'patat ||
Санджая сказал: Весь, залитый кровью, он рухнул с колесницы на землю — убитый Сахадевой, — и в тот же миг его смерть принесла радость Пандавам на поле брани. Увидев там убитого сына, Шакуни был сокрушён горем; он тяжко вздохнул, вспомнил прежние наставления Видуры и, с глазами, полными слёз, долго оставался погружённым в тревожные думы.
संजय उवाच
The passage highlights the moral weight of choices in war: violent deeds culminate in inevitable consequences, and even the instigator’s family must face grief. It also underscores the value of wise counsel—Vidura’s warnings return to Śakuni’s mind when the results of adharma become unavoidable.
Ulūka, Śakuni’s son, is slain by Sahadeva and falls from his chariot, his body covered in blood. The Pāṇḍavas are heartened by this. Śakuni, seeing his son dead, is shaken with sorrow and, sighing deeply, remembers Vidura’s earlier advice and remains lost in troubled reflection.