Sauptika Parva, Adhyaya 8 — Dhṛṣṭadyumna-vadha and the Camp’s Nocturnal Rout
मुदितानां वितृप्तानां तस्मिन् महति वैशसे । समेतानि बहून्यासन् भूतानि च जनाधिप
sañjaya uvāca |
muditānāṃ vitṛptānāṃ tasmin mahati vaiśase |
sametāni bahūny āsan bhūtāni ca janādhipa ||
Санджая сказал: О владыка людей, на том великом месте побоища собрались многие орды свирепых существ — ликующие и насытившиеся, — привлечённые резнёй, словно пиршеством. Этот отрывок подчёркивает нравственный ужас войны: насилие не кончается человеческой смертью, но становится приманкой для жестоких хищных сил, что наслаждаются страданием.
संजय उवाच
The verse highlights the ethical degradation caused by mass violence: slaughter becomes a magnet for cruel, predatory forces that rejoice in suffering, implying that adharma in war has consequences beyond the immediate human conflict.
Sanjaya describes the aftermath/scene of intense killing, where many fearsome beings (bhūtas and similar entities, as elaborated in the surrounding narration) gather at the site, delighted and satisfied by the carnage.