परानभिमुखांश्रैव सुतस्ते समुपाद्रवत् । ततो दुर्योधन: सर्वानाजुहावाथ पाण्डवान्
parānabhimukhāṁś caiva sutas te samupādravat | tato duryodhanaḥ sarvān ājuhāvātha pāṇḍavān ||
Санджая сказал: Твой сын бросился прямо на тех, кто стоял против него лицом к лицу. Затем Дурьодхана громко воззвал, бросая вызов всем Пандавам.
संजय उवाच
The verse highlights how, in war, leaders’ choices—charging and issuing challenges—can intensify violence. It implicitly contrasts kṣatriya duty (meeting the foe directly) with the ethical danger of pride and provocation that can eclipse restraint and wise counsel.
Sañjaya reports to Dhṛtarāṣṭra that Duryodhana advanced against opponents who were facing him, and then openly called out, summoning/challenging all the Pāṇḍavas to fight—signaling a direct, confrontational phase of the battle.