य एक: पाण्डवीं सेनां शरौचै: समवेष्टयत् । त॑ं समासाद्य पञ्चाला भीष्म नासन् पराड्मुखा:
ya ekaḥ pāṇḍavīṁ senāṁ śarauśaiḥ samaveṣṭayat | taṁ samāsādya pañcālā bhīṣma nāsan parāṅmukhāḥ ||
Санджая сказал: Тот, кто в одиночку, густым ливнем стрел, словно оплёл и стеснил всё войско Пандавов,—когда панчалы сблизились с ним, о Бхишма, они не обратились вспять. Перед одним грозным воином они устояли, явив стойкую отвагу под тяжестью нравственного бремени войны.
संजय उवाच
The verse highlights steadfast courage and the kṣatriya ideal of not retreating when duty calls, even when confronted by overwhelming martial prowess. It frames bravery as a moral stance—remaining firm rather than turning away in fear.
A single warrior is described as hemming in the Pāṇḍava forces with a heavy barrage of arrows. The Pāñcāla fighters then advance to engage him, and Sañjaya emphasizes to Bhīṣma that they did not flee or turn their backs.